Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2018/4194 K.2019/159

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanık ...'nin 10/01/2016 ve 11/01/2016 tarihli her iki olayda da aleyhlerinde yeterli delil bulunmadığı aşamada kendisinin ve diğer sanık ...'ın suçunun ortaya çıkmasını sağladığı ve böylece hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin sanık ... hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin eleştirisi yerinde görülmemiştir.

Uyuşturucu madde satmak amacı ile kararlaştırılan satış yerine araç ile ya da yaya olarak gitmek arasında bir fark bulunmadığı, aracın menkul mal niteliğinde olduğu, Yasa Koyucunun araç içinden yapılan uyuşturucu madde satışlarında daha az ceza vermeyi amaçlamadığı,

aracını TCK'nın 188/4-b maddesinde belirtilen yerlerden birinin önüne çekip burada uyuşturucu madde satışı yapan bir satıcı ile araç dışındaki bir satıcı arasında fark olamayacağı, Kanunun kötü niyeti himaye etmeyeceği, araç içinde de olsa aracın bulunduğu yerin umumi veya umuma açık yerlerden olması şartı ile TCK'nın 188/4-b maddesinde belirtilen yerlerden birine iki yüz metreden yakın mesafe içinde olması halinde söz konusu madde uyarınca cezanın yarı oranında artırılması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.