Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2018/5559 K.2019/217

Adalet Bakanlığı'nın, 26/11/2018 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ...'in mahkûmiyetine dair İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/02/2018 tarihli ve 2017/373 esas, 2018/113 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 05/12/2018 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Konuyla ...:

1- Sanık hakkında 01/05/2006 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan yargılama sonucunda İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/10/2006 tarihli ve 2006/171 esas, 2006/244 sayılı kararı ile TCK'nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 191/2. maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği,

2- Kararın temyiz edilmesi üzerine, diğer suçlarla birlikte temyiz incelemesi için dosyanın gönderildiği Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 15/07/2013 tarihli ve 2013/19104 esas, 2013/16423 sayılı ilamı ile, hükümden sonra 19/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun uyarınca sanığın hukukî durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verildiği,

3- Bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda, İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2013/411 esas, 2015/19 sayılı kararı ile sanığın TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın 5 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin 17/04/2015 tarihinde kesinleştiği,

4- Daha sonra, sanığın denetim süresi içinde 11/05/2017 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı TCK’nın 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmeden dava açıldığı,

5- Yapılan yargılama sonucunda İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/02/2018 tarihli ve 2017/373 esas, 2018/113 sayılı kararı ile, sanığın TCK’nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanması için İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesine ihbarda bulunulmasına karar verildiği, hükmün yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 01/05/2006 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2013/411 esas, 2015/19 sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedildiği ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın 5 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına, denetim süresi içerisinde tekrar "kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak, kabul etmek, satmak" suçunu işlediği takdirde hükmün açıklanmasına ilişkin karar verildiği gözetildiğinde;

İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesince 6545 sayılı Kanun’un 65. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrasında yer alan, “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanununun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191 inci madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca,

5271 sayılı Kanun'un 231. maddesindeki şartlar aranmaksızın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği cihetle, sanık hakkında verilen hükmün açıklanması koşullarının da 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesine tâbi olmadığı, 5237 sayılı Kanun'un 191/4. maddesinde yeralan; "a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması..." hallerinde hükmün açıklanmasına karar verileceği ve İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesince de herhangi bir denetim tedbirine başvurulmadığı ancak atılı suçu tekrar işlemesi durumunda hükmün açıklanacağının belirtildiği;

öyle ise sanığın 11/05/2017 tarihinde işlemiş olduğu kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/373 esas sayılı dosyasında yapılan yargılama neticesinde atılı suçun anılan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın ihlali niteliğinde olduğundan bahisle kamu davasının düşürülmesine ve İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesine ihbarda bulunulmasına ilişkin karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek,

İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/02/2018 tarihli ve 2017/373 esas, 2018/113 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/02/2018 tarihli ve 2017/373 esas, 2018/113 sayılı kararında yargılama konusu olan 11/05/2017 tarihli suçun, İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesince 6545 sayılı Kanun kapsamında verilmiş olan 26/02/2015 tarihli ve 2013/411 esas, 2015/19 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali niteliğinde olup olmadığı tespit edilerek TCK’nın 191/5. maddesi uyarınca kovuşturma şartı bulunup bulunmadığının belirlenmesi,

hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içinde işlendiğinin tespit edilmesi halinde ayrı bir soruşturma ve kovuşturma yapılmasına yasal engel bulunduğundan, dosyanın İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2013/411 esas sayılı dosyası ile birleştirilmesi için ihbarda bulunularak birleştirilmesine karar verilmesi gerekirken, bu husus araştırılmadan yargılamaya devam edilerek mahkûmiyet kararı verilmesi, yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi bu yönü ile ve değişik gerekçe ile yerinde görülmüştür.

D) Karar:

Açıklanan nedenlere göre;

1- Sanığın mahkûmiyetine dair İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/02/2018 tarihli ve 2017/373 esas, 2018/113 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanunun 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

2- Bozma nedenine göre sanık hakkındaki ilamın İNFAZININ DURDURULMASINA, sanığın başka suçtan tutuklu ya da hükümlü olmadığı takdirde infazının durdurulması ve salıverilmesi hususunda ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına,