Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2018/5697 K.2019/228

Adalet Bakanlığı'nın, 13/12/2018 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki kamu davasının durmasına dair İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/02/2018 tarihli ve 2017/544 esas, 2018/147 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 20/12/2018 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli hakkında, 10/05/2016 ve 06/09/2016 tarihlerinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarından dolayı 09/12/2016 tarihinde TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, bu kararın 22/02/2017 tarihinde tebliğ edildiği,

2- Şüphelinin Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat ederek tedbirin infazına başladığı, ancak tedbirin infazı sırasında 26/03/2017 tarihinde tekrar kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği iddiası ile hakkında soruşturma başlatıldığı,

3- Bunun üzerine şüpheli hakkında TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi gereğince erteleme kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı,

4- Yapılan yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/02/2018 tarihli ve 2017/544 esas, 2018/147 sayılı kararı ile "...tedbirin infazı sırasında gerçekleştiği iddia edilen 26/03/2017 tarihli olayda sanığın savunmasının aksine mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığı, yükümlülüklere uymamakta ısrar şartının da bulunmadığı..." gerekçesiyle, “kamu davasının durmasına” ve “dava açılmasının ertelenmesi kararının devamı için dosyanın C. Başsavcılığı'na iadesine,” karar verildiği, kararın yasa yoluna başvurulmadan kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "1-) 5271 sayılı Kanunun 191/4. maddesinde yer alan, “Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” ve anılan maddenin 5. fıkrasındaki, "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." şeklindeki düzenlemeler karşısında sanık hakkında yargılamaya devam olunarak esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde durma kararı verilmesinde,

2-) Şüpheli hakkında 06/09/2016 tarihinde işlediği eylem nedeniyle İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca 09/12/2016 tarihli ve 2016/85840 soruşturma, 2016/3396 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği,

ihlale konu eylemin ise 26/03/2017 tarihinde gerçekleştirilmesi karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 191/4-5. maddeleri gereğince ayrı bir soruşturma konusu yapılamayacağı halde İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/02/2018 tarihli ve 2017/544 esas, 2018/147 sayılı durma kararında esasa yönelik incelemenin 06/09/2016 tarihinde gerçekleştirilen eyleme ilişkin olması gerekirken, 26/03/2017 tarihli eylem için değerlendirilme yapılarak yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir." denilerek, İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/02/2018 tarihli ve 2017/544 esas, 2018/147 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi: (1) numaralı kanun yararına bozma talebinin incelenmesi: TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (b) ve (c) bendlerinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; … Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması; Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, her ne kadar Mahkemece, “tedbirin infazı sırasında gerçekleştiği iddia edilen 26/03/2017 tarihli olayda sanığın savunmasının aksine mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığı” şeklindeki gerekçeye dayanılarak yargılama şartı bulunmadığından bahisle durma kararı verilmiş ise de, dosya kapsamında mevcut delillere göre, 26/03/2017 tarihli olayda sanığın üzerinde uyuşturucu madde bulunmadığı ancak kan tahlilinde sentetik uyuşturucular sınıfından “5F ADB” bulunduğunun tespit edildiği, bu nedenle TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (b) ve (c) bendleri uyarınca yargılama şartının gerçekleşmiş olduğu anlaşıldığından,

Mahkemece yargılamaya devam edilerek esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamı ile çelişen ve eksik gerekçe ile durma kararı vermesi yasaya aykırı olup, (1) numaralı kanun yararına bozma talebi yerindedir.

(2) numaralı kanun yararına bozma talebinin incelenmesi: Her ne kadar kanun yararına bozma talebinde, “tedbirin infazı sırasında gerçekleştiği iddia edilen 26/03/2017 tarihli suçun ayrı bir soruşturma ve kovuşturma yapılmasına yasal engel bulunduğu, bu nedenle Mahkemece bu suça ilişkin delil değerlendirilmesi yapılmasının yasaya aykırı olduğu” gerekçesine yer verilmiş ise de,

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (b) ve (c) bendlerinde yer alan “erteleme süresi zarfında; … tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ve uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması” şeklindeki yargılama koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespit edilebilmesi için, Mahkemece erteleme süresi zarfında işlendiği iddia edilen suça ilişkin olarak delil değerlendirilmesi yapılması gerektiği ve bu suçtan mahkûmiyete yeterli delil bulunması halinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilen suç bakımından yargılama şartının gerçekleşmiş olacağı,

bu nedenle somut olayda Mahkemece öncelikle erteleme süresi zarfında işlendiği iddia edilen 26/03/2017 tarihli suça ilişkin delil değerlendirilmesi yapılmasının yasaya uygun olduğu anlaşıldığından, (2) numaralı kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir.