Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2019/1479 K.2019/4305

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

CMK'nın 148. maddesinin 4. fıkrası uyarınca, müdafi hazır bulunmaksızın kollukça alınan ifade, hâkim veya mahkeme huzurunda şüpheli veya sanık tarafından doğrulanmadıkça hükme esas alınamayacağı da dikkate alınarak; dosya içeriğine göre, mahkemenin suçun niteliğinin takdirine ilişkin gerekçesinde herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının, sanık lehine uygulanma şartlarının bulunmaması nedeniyle, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, bu suçtan dolayı ilk olarak doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra,

yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında yargılamaya devam olunarak hüküm kurulması ve CMK'nın 231/6. maddesindeki şartların varlığı halinde genel hükümler çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, adli sicil ve sabıka kayıtlarına göre daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olan sanık hakkında, koşulları oluşmadığı halde 09/02/2017 tarihli 2016/424 esas, 2017/61 karar sayılı ilam ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi;

sanığın 09/02/2017 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklerini de ayrıca ihlal etmesi nedeniyle hüküm açıklandığından, sonuca etkili görülmeyerek bozma nedeni yapılmamıştır.