Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2019/155 K.2023/10295

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin (5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesi ile görevli) 19.10.2011 tarihli ve 2010/186 Esas, 2011/186 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ihraç etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

B. İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 11.12.2012 tarihli ve 2012/9067 Esas, 2012/18329 Karar sayılı kararı ile;

"1- Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği tarih ve yerin gösterilmemesi,

2- a) Aynı olay nedeniyle İsviçre'de yapılan soruşturma ve açılan davayla ilgili kesinleşmiş mahkeme kararının, sanık ve tanık ifadelerinin, sanık ...'ın telefonlarının dinlenmesine ilişkin ses kayıtları ile bunların çözümüne ilişkin tutanakların, dosyadaki diğer belgelerin onaylı birer örneğinin getirtilmesi,

b) İsviçre kolluk görevlileri tarafından, sanığın 26.03.2005- 23.04.2005 tarihleri arasında kullandığı ileri sürülen [NUMARA] numaralı telefon hattı ile 29.03.2005 tarihinden sonra kullandığı ileri sürülen [NUMARA] numaralı telefon hattının belirtilen tarihlerde kimler adına kayıtlı olduğunun araştırılması,

c) Getirtilecek belgelerin sanığa okunması, gerektiğinde ses kayıtları dinletilerek sanıktan konuşmaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylediği takdirde ses örneği alınarak konuşmaların sanığa ait olup olmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesine veya uzman bir kurum ya da kuruluşa ses analizi yaptırılarak rapor alınması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3- Kabule göre; Tekerrür uygulanırken, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin 7. fıkrası uyarınca sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmemesi,"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.05.2018 tarihli ve 2014/148 Esas, 2018/266 Karar sayılı

kararı ile sanığın uyuşturucu madde ihraç etme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; ceza usul ve uygulamanın aradığı cezalandırma şartları gerçekleşmediği halde mahkûmiyet hükmü verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

İsviçre Kantonal Polisi tarafından düzenlenen 11.04.2005 tarihli rapor ile Vaud Polis Kantonu tarafından düzenlenen 12.05.2005 tarihli rapor ve Broye ve Kuzey Vaud Bölge Mahkemesince verilen 23.05.2007 tarih ve 156/2007 sayılı karar, Broye ve Kuzey Vaud Temyiz Mahkemesi karar içeriğinden suça konu uyuşturucu maddenin 31.03.2005 tarihini 01.04.2005 tarihine bağlayan gece Kosova'da teslim alınması ile Türkiye'den Kosova'ya ihraç eyleminin tamamlandığı, ve bu tarih itibarıyla suça konu uyuşturucu maddenin Türkiye'den Kosova'ya ihraç edildiği, eylemin 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (765 sayılı Kanun) kapsamında olduğu anlaşılmakla;

Sanığın eylemine uyan ve suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Kanun'un 403 üncü maddesinin ikinci fıkrasındaki lehe düzenlemede, suç için öngörülen cezanın türü ve üst haddine göre, aynı Kanun'un 102 nci maddesinin üçüncü fıkrası ile 104 üncü maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen 15 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 31.03.2005 tarihinden inceleme tarihine kadar dolduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenler İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.05.2018 tarihli ve 2014/148 Esas, 2018/266 Karar sayılı kararında sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı

bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,