Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2019/2003 K.2019/3802

İtiraz yazısı ile dava dosyası incelendi.

A) KONUYLA İLGİLİ BİLGİLER

Sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/03/2018 tarihli 2017/259 esas ve 2018/69 sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verildiği, 20/03/2108 tarihli Ek karar ile sanığın cezasının onaylanmasını talep etmesi nedeniyle sanık müdafiinin istinaf talebinin reddine karar verildiği,

20/03/2018 tarihli Ek kararın sanık tarafından süresi içinde istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 22/05/2018 tarihli 2018/707 esas ve 2018/464 sayılı kararı ile yerel mahkemenin istinaf başvurusunun reddine dair ek kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından sanığın yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği,

bu kararın da sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 22/06/2018 tarihli 2018/707 esas ve 2018/464 Ek karar ile sanığın 29/05/2018 tarihli cezasının onaylanması talepli dilekçesi nedeniyle sanık müdafiinin 04/06/2018 tarihli temyiz talebinin reddi kararı verildiği,

temyiz talebinin reddi kararının süresi içerisinde sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan incelemesi sonucu Dairemizin 10/04/2019 tarihli 2018/5660 esas ve 2019/2151 sayılı kararı ile 22/06/2018 tarihli temyiz isteminin reddine dair Ek kararın onanmasına üye ...'un karşı oyu ile oyçokluğuyla karar verildiği anlaşılmıştır. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, Dairemizin bu kararına itiraz edilmiştir.

B) İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında özetle; ''Sanık dilekçesinde; kararı istinaf etmediğini yada etmeyeceğini açıkça belirtmediği gibi kararın hemen kesinleştirilmesini istediğine ilişkin de açık bir ifade bulunmamaktadır. Verilen bu ek kararın sanık ve müdafiine tebliği üzerine, sanığın süresinde verdiği 26.03.2018 tarihli dilekçesinde; ek kararı Antalya Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesini (yani istinaf ettiğini) açıkça beyan etmiştir.

Bundan da anlaşılıyor ki, sanığın baştan beri iradesi verilen hapis cezasına karşı kanun yoluna başvurmaktır. Ancak bu iradesini kendince "cezamın onanmasını istiyorum" cümlesi ile ifade ederken bu kelimenin hukuk dilinde "kararı onaylama" anlamına gelebileceğini, mahkemenin de böyle yorumlayacağını düşünemediği anlaşılmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu 23.10.2018 tarih ve 2017/1-842 esas, 2018/457 karar sayılı ilamında özetle, sanığın “…..dosyamın onaylanmasını istiyorum” şeklindeki talebinin dosyanın bir an önce sonuçlanmasına yönelik olduğu, dilekçelerinde temyizden vazgeçtiğine dair açık bir ibare yazılı olmadığı gibi müdafisinin de bu yönde bir talebinin olmadığı anlaşıldığından, ……” şeklinde emsal kararı mevcuttur.

Yukarıda da belirtildiği üzere, sanığın 26.03.2018 tarihli dilekçesinde; mahkemenin ek kararını istinaf etmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi verdiği 22.05.2018 tarih ve 2018/707 esas, 2018/464 karar sayılı kararı ile mahkemenin ek kararını yerinde bulup istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir. Sanık müdafii 04.06.2018 tarihli süresinde verdiği dilekçesinde bu esastan red kararını temyiz etmiş isede.

Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi sanığın vekilinden önceden verdiği 29.05.2018 tarihli dilekçesinde "almış olduğum cezamın onaylanmasını istiyorum" şeklindeki beyanını YCGK.nın yukarıda anılan kararının aksine bir yorumla "cezanın onanması isteği" olarak değerlendirip, 22.06.2018 tarih ve 2018/707 esas, 2018/464 karar sayılı ek kararıyla sanık müdafiinin temyiz talebini reddetmiştir.

Bu red kararı üzerine sanık müdafiinin süresinde temyizi üzerine dava dosyası yüksek daireye gelmiştir. Sanığın dilekçesindeki "cezamın onanmasını istiyorum" şeklindeki ifadesinden dosyanın kanun yolu ile incelenmesini talep ettiği halde, sanığın istinaf yasa yolu denetim hakkını elinden alan ilk derece mahkemesinin anılan ek kararı ile bu kararı uygun bulan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin asıl ve ek kararları usul ve yasalara aykırı olduğu'' belirtilmiştir

C) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ

Dairemizin itiraza konu kararının itiraz yazısında ileri sürülen tüm nedenler tartışılıp değerlendirilerek verildiği ve kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülmemiştir. İtirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmektedir. D) KARAR: Açıklanan nedenlerle; 1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının yerinde görülmediğine, 2- 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, itirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, Üye ...'un karşı oyu ve oyçokluğuyla, 12/06/2019 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesi 06.03.2018 tarihi ve 2017/259 esas, 2018/69 karar sayılı kararı ile sanığa 8 yıl 4 ay hapis cezası verilmiş olup bu karardan 1 gün sonra yani 07.03.2018 tarihinde sanık doğrudan mahkemeye verdiği dilekçesinde, "cezamın onanmasını istiyorum" şeklinde talepte bulunmuştur. Mahkeme de; sanığın dilekçesindeki bu cümlesinden; kararı istinaf talep etmeyip onaylanmasını istediği şeklinde yorumlayıp, aynı gün sanık vekilinin verdiği istinaf süre tutum dilekçesine karşılık "sanığın yazdığı dilekçe ile dosyasının onaylanmasını talep ettiği, sanık iradesinin bu durumda üstünlük sağlanacağı" ndan bahisle 20.03.2018 tarih ve 2017/259 esas, 2018/69 karar sayılı ek kararıyla sanık vekilinin istinaf talebinin reddine karar vermiştir.

Oysa sanık dilekçesinde; kararı istinaf etmediğini yada etmeyeceğini açıkça belirtmediği gibi kararın hemen kesinleştirilmesini istediğine ilişkin de açık bir ifade bulunmamaktadır. Verilen bu ek kararın sanık ve müdafiine tebliği üzerine, sanığın süresinde verdiği 26.03 2018 tarihli dilekçesinde; ek kararı Antalya Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesini (yani istinaf ettiğini) açıkça beyan etmiştir. Bundan da anlaşılıyor ki, sanığın baştan beridir iradesinin verilen hapis cezasına karşı kanun yoluna başvurmak olduğu, ancak bu iradesini kendince "cezamın onanmasını istiyorum" cümlesi ile ifade ederken bu kelimenin hukuk dilinde "kararı onaylama" anlamına gelebileceğini, mahkemenin de böyle yorumlayacağını düşünemediği kanaatindeyim.

Ceza Genel Kurulu 23.10.2018 tarih ve 2017/1-842 esas, 2018/457 karar sayılı ilamında özetle, sanığın “…..dosyamın onaylanmasını istiyorum” şeklindeki talebinin dosyanın bir an önce sonuçlanmasına yönelik olduğu, dilekçelerinde temyizden vazgeçtiğine dair açık bir ibare yazılı olmadığı gibi müdafisinin de bu yönde bir talebinin olmadığı anlaşıldığından, ……” şeklinde bir karar vermiştir.

Yukarıda da belirtildiği üzere, sanığın 26.03.2018 tarihli dilekçesinde; mahkemenin ek kararını istinaf etmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi verdiği 22.05.2018 tarih ve 2018/707 esas, 2018/464 karar sayılı kararı ile mahkemenin ek kararını yerinde bulup istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Sanık müdafii 04.06.2018 tarihli süresinde verdiği dilekçesinde bu esastan red kararını temyiz etmiş isede; Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi sanığın vekilinden önceden verdiği 29.05.2018 tarihli dilekçesinde "almış olduğum cezamın onaylanmasını istiyorum" şeklindeki beyanını CGK.nın yukarıda anılan kararının aksine bir yorumla "cezanın onanması isteği" olarak değerlendirip, 22.06.2018 tarih ve 2018/707 esas, 2018/464 karar sayılı ek kararıyla sanık müdafiinin temyiz talebini reddetmiştir. Bu red kararı üzerine sanık müdafiinin süresinde temyizi üzerine dava dosyası Dairemize gelmiştir.

Sonuç olarak; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının kabul edilerek, sanığın dilekçesindeki "cezamın onanmasını istiyorum" şeklindeki ifadesinden dosyanın kanun yolu ile incelenmesini talep ettiği halde, sanığın istinaf yasa yolu denetim hakkını elinden alan ilk derece mahkemesinin anılan ek kararı ile bu kararı uygun bulan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin asıl ve ek kararlarının kaldırılarak dosyanın esastan incelenmesi gerektiği görüşündeyim. 12/06/2019