KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2019/2193 E., 2025/2229 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Mart 2025
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2014/315 E., 2014/403 K.
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
240 kelime·1 dk okuma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
1. Sanığın suça konu maddeyi içmesi için verdiği iddia olunan ve hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan beraat kararı verilen temyiz dışı sanık ...'un uyuşturucu madde kullanıp kullanmadığına ilişkin yaptırılan tahlillerin sonuçlarının dosya içerisine alınmadığı anlaşıldığından, söz konusu evrak getirtilerek, sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre;
2. Tüm dosya kapsamına göre; hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen tanık ...'a uyuşturucu madde verdiğine ilişkin, tanığın soyut beyanları ve üzerinde ele geçirilen az miktarda uyuşturucu madde dışında delil bulunmadığı aşamada, ikrarı ile kendi suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım etmesi nedeniyle, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 192/3. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
3. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak, 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, Tebliğname'ye uygun olarak hükmün BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2019/2193, K. 2025/2229, 5 Mart 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama