Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2019/2396 K.2020/966

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanık hakkında ...

(Kapatılan) 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.04.2013 tarihli ve 2011/208 esas ve 2013/82 sayılı kararı ile uyuşturucu madde ithal etme suçundan mahkûmiyet kararı verildiği, bu kararın sanık müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 13.11.2014 tarihli ve 2014/7082 esas ve 2014/12641 sayılı kararı ile sanığın beraati gerektiğinden bahisle duruşmalı olarak yapılan inceleme sonucu bozulduğu, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 08.01.2015 tarihli ve 2013/280005 sayılı yazı ile Dairemizin bozma kararına itiraz edildiği,

Dairemizin 16.02.2015 tarihli ve 2015/670-2015/8716 sayılı kararı ile itiraz yerinde görülmeyerek dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.05.2019 tarihli ve 2015/10-500 - 2019/365 sayılı kararı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilip Dairemizin 13.11.2014 tarihli ve 2014/7082 esas ve 2014/12641 sayılı bozma kararının kaldırılarak uygulamanın denetlenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesi üzerine sübut yönünden Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararına uyulmasının zorunlu olduğu dikkate alınarak yapılan incelemede:

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı gözetilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının 1. cümlesinin uygulanmasının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.