Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2019/2985 K.2025/4894

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1. Olay, arama, yakalama ve muhafaza altına alma tutanağında belirtilmiş olan Ağrı 1. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 21.11.2013 tarih ve 2013/603 D.İş sayılı önleme araması kararı ile sanık ...'nin

kullanmakta olduğu telefon hattına ilişkin iletişimin dinlenmesi ve tespitine ilişkin mahkeme kararlarının aslı veya onaylı örneklerinin denetime imkan sağlayacak biçimde dosya içinde bulundurulmadan ve belirtilen belgeler getirilip sanıklara okunarak diyecekleri sorulmadan hüküm kurulması,

2. Hükme esas alınan ve dosya içinde bulunan iletişimin tespiti tutanaklarının, sanıklara okunarak diyeceklerinin sorulması, iletişim tespit tutanaklarında geçen görüşmelerin kendilerine ait olmadığını söylemeleri durumunda ses örnekleri alınarak telefon konuşmalarının sanıklara ait olup olmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi veya uzman bir kurum ya da kuruluşa ses analizi yaptırılarak rapor alınması gerekirken eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması,

3. Suç konusu uyuşturucu maddelerin müsaderesi sırasında, uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK’nın 54/4. maddesinin hükümde gösterilmemesi,

4. Erzurum Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce suç konusu maddelerden alınan şahit numunenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5. Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanıkların durumlarının yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

6. Sanık ...'ın adli sicil kaydının incelenmesinde, Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.04.2022 tarihli, 2017/336 Esas ve 2021/220 Karar sayılı kararı ile suç tarihi 03.12.2013; iddianame tarihi 22.09.2017 olan uyuşturucu madde ticareti yapma suçu nedeniyle sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğu, mahkûmiyet hükmünün kesinleştiği, temyize konu dosyada ise sanık hakkında 11.12.2013 tarihli eylemi nedeniyle 27.12.2013 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı,

suç tarihleri ve iddianame tarihlerine göre hukuki kesintinin bulunmadığı anlaşılmakla, adı geçen dosyanın aslı veya onaylı örneği de bu dosya içine konularak incelenip, sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilip, eylemlerin tek suç, iki ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra, zincirleme suç oluşturduğunun kabul edilmesi durumunda;

ağır sonuç doğuran suç esas alınarak belirlenecek cezanın, zincirleme suç nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesi gereğince artırılarak cezanın belirlemesinden sonra kesinleşen 03.12.2013 tarihli eylem sebebiyle aldığı ceza mahsup edildikten sonra fark ceza oluşması halinde, oluşan fark ceza miktarının infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, Tebliğname'ye aykırı olarak, hükümlerin BOZULMASINA,