Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2019/4963 K.2021/517

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenin dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık müdafiinin lehe olan hükümlerin uygulanmasına ilişkin isteğinin, TCK'nın 52. maddesinin 4. fıkrasında düzenlenen “para cezasının taksitlendirilmesini” de kapsadığı gözetilmeden, bu konuda bir karar verilmemesi,

2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu eksikliğin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca giderilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkındaki hükmün adli para cezasına ilişkin bölümünden sonra gelmek üzere “Sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak, hükmolunan 40.000,00 TL adli para cezasının, TCK'nın 52. maddesinin 4. fıkrası uyarınca, her ay bir taksit olmak üzere 24 ayda 24 eşit taksitte sanıktan alınmasına,