Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2019/5428 K.2019/8637

10. Ceza Dairesi

Adalet Bakanlığının, 16/10/2019 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ...'in, TCK’nın 191/1, 31/2 ve 62/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 5320 sayılı Kanunun geçici 7/2. maddesi ve 5395 sayılı ... Koruma Kanununun 23. maddesi gereğince 3 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına, TCK’nın 191/3. maddesi uyarınca 1 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin Ceyhan 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/10/2016 tarihli ve 2016/370 esas, 2016/778 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 25/10/2019 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında, 24/09/2014 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı 20/01/2015 tarihinde TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süreyle tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, bu karara karşı itiraz hakkı gösterilmek suretiyle tebliğ edildiği,

2- Sanığın tedbirin infazına başladığı ancak uyarılara rağmen yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi üzerine, TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrası gereğince erteleme kararı kaldırılıp kamu davası açıldığı,

3- Yapılan yargılama sonucunda, Ceyhan 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/10/2016 tarihli ve 2016/370 esas, 2016/778 kararıyla sanığın TCK’nın 191/1, 31/2 ve 62/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 5320 sayılı Kanunun geçici 7/2. maddesi ve 5395 sayılı ... Koruma Kanununun 23. maddesi gereğince 3 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına, TCK’nın 191/3. maddesi uyarınca 1 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın yasa yoluna başvurulmadan kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, anılan Mahkemenin kısa kararının hüküm kısmının 5 ve 6. bentlerinde suça sürüklenen ... hakkında 3 yıl süreyle denetim süresi belirlendiği, 1 yıl süreyle hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulandığı, 9. bendinde yeni bir suç işlemesi halinde açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanacağının belirtilmesine rağmen hüküm kısmında ve gerekçeli kararda suça sürüklenen ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair bir ibareye yer verilmeyerek kararda çelişkiye düşülmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Ceyhan 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/10/2016 tarihli ve 2016/370 esas, 2016/778 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Her ne kadar kararın gerekçesinde “5320 sayılı Kanuna 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası gereğince, ssç'nin 5395 S. ... Koruma Kanunun 23. maddesi gereğince 3 yıl süre ile denetime tabii tutulmasına, 5320 sayılı Kanuna 6545 sayılı Kanunun 85. Maddesi ile eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası gereğince, 5237 sayılı TCK.nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 191/3 ncı maddesi uyarınca ssç hakkında takdiren 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.” şeklinde ifadelere yer verilmişse de,

Sanık hakkında 5320 sayılı Kanunun geçici 7/2. maddesinin uygulandığı belirtilmesine rağmen bu madde uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmeyerek çelişkili hüküm kurulmasının yasaya aykırı olduğu gibi,

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yürütülen soruşturma sonucunda 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılması ertelenerek tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilen ancak tedbirin gereklerine aykırı davranmakta ısrar etmesi üzerine hakkında kamu davası açılan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi halinde Mahkemenin takdirine bağlı olarak genel hükümlere göre CMK’nın 231. maddesinde düzenlenen şartlar kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine yasal bir engel bulunmamakla birlikte,

somut olayda olduğu gibi 6545 sayılı Kanunla değişik 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca yeniden tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına yasal imkan bulunmadığının gözetilmemesi, yasaya aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.