Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2019/7929 K.2025/4307

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/9-841 Esas ve 2014/513 Karar, 2013/9-610 Esas ve 2014/512 Karar sayılı kararlarında ve özellikle Dairemizin 08.07.2015 tarihli ve 2015/3480 Esas, 2015/32151 Karar sayılı kararında suç şüphesi halinde önleme araması kararının yetmeyeceği adli arama kararının gerektiği belirtildiğinden, kollukça Adli ve Önleme aramaları Yönetmeliği'ne uygun hareket

edilmediği anlaşıldığından adli arama kararı olmadığından ve ele geçen uyuşturucu madde delil olarak kullanılamayacağı anlaşıldığından Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, mahkemenin, sanığın atılı suçu işlemediğininin sabit olduğuna dair yeterli delil bulunmadığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,