Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/10246 K.2025/4343

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Tüm dosya kapsamına göre; kolluk görevlilerinin herhangi bir adli arama kararına dayanmaksızın sanığa ait işyerinde yapılan aramada suça konu uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği ve sonrasında Cumhuriyet savcısına bilgi verildiği olayda;

Sanığa ait işyerinin aranmasına ilişkin 5271 sayılı CMK'nın 116. 117. ve 119. maddelerine uygun şekilde alınmış "adli arama kararı" ya da "yazılı arama emri" bulunmaması nedeniyle çanta içerisinde ele geçirilen uyuşturucu maddelerin ve 5271 sayılı CMK'nın 134. maddesi uyarınca karar alınmadan sanığın cep telefonu üzerinde yapılan inceleme sonucu elde edilen bulguların hukuka aykırı delil niteliğinde olduğu ve bu şekilde elde edilen delillerin Anayasa'nın 38/6. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 206/2-a., 217/2., 230/1-b. ve 289/1-i. maddeleri uyarınca yasak delil niteliğinde olup hükme esas alınamayacağı dikkate alınarak, mahkûmiyetine yeterli başkaca delil bulunmayan sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, Tebliğname'ye aykırı olarak hükmün BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,