Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/111 K.2020/3712

20/12/2018 tarih, 2018/1150 esas ve 2018/750 sayılı kararı 2- İstinaf başvurusunun reddi; Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 25/04/2019 tarih, 2019/669 esas ve 2019/998 sayılı kararı

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

7201 sayılı Tebligat Kanununun Elektronik Tebligat başlıklı 7/a maddesinin birinci fıkrasında; “Aşağıda belirtilen gerçek ve tüzel kişilere tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur.” hükmü, yine aynı maddenin 1/9. fıkrasında; baro levhasına yazılı avukatların bu kapsamda olduğu hükmü ve 3. fıkrasında da; birinci ve ikinci fıkra hükümlerine göre elektronik yolla tebligatın zorunlu bir sebeple yapılamaması hâlinde bu Kanunda belirtilen diğer usullerle tebligat yapılabileceği hükmü yer almaktadır.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairenin 25/04/2019 tarih, 2019/669 esas ve 2019/998 sayılı kararının sanık müdafiine posta yolu ile 22/05/2019 tarihinde tebliğ edildiği, gerekçeli istinaf dilekçesinin, posta yolu ile yapılan tebliğe göre 15 günlük süre geçtikten sonra 11/06/2019 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmış olup, yukarıda yazılı yasal düzenlemelere göre;

tebligat yapılan kişinin avukat olması ve Samsun PTT Başmüdürlüğü ile yapılan yazışmada sanık müdafiinin 29.12.2018 tarihinden itibaren elektronik posta adresinin kullanıma açık olduğunun tespit edilmesi karşısında, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 7/a maddesinin birinci fıkrası tebligatın elektronik yolla yapılmasını zorunlu kılıp posta yolu ile yapılan tebligat yok hükmünde olduğundan, sanık müdafiinin gerekçeli istinaf isteminin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınıp, sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği ve aşağıda belirtilenin dışında istinaf isteminin düzeltilerek esastan reddine dair kararın hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, bölge adliye mahkemesi kararına yönelik diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adli emanetin 2018/3568 sırasına kayıtlı 60 TL paranın 50 TL’sinin suçtan elde edildiğinin kabul edilmesi karşısında; ele geçirilen 50 TL’nin müsaderesine ve 10 TL’nin iadesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden 60 TL’nin müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, 5721 sayılı CMK’nın 302. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün müsadereye ilişkin bölümünden “60 TL paranın TCK 55/1 maddesi gereğince müsaderesine” ibaresinin çıkarılarak;