Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/1121 K.2020/3252

2- İstinaf başvurusunun esastan reddi; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 02.07.2019 tarihli 2019/837 esas ve 2019/1739 sayılı kararı

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihinde uyuşturucu madde sattığına ilişkin ihbar üzerine sanığın kolluk görevlilerince yakalandığı ve Sulh Ceza Hâkimliğinden arama kararı talep edildiği, Sulh Ceza Hâkimliğince arama talebinin reddedildiği, ancak kolluk görevlilerinin sanıkla yaptıkları görüşme sırasında sanığa üzerinde herhangi bir suç unsuru bulunup bulunmadığından sorulması üzerine sanığın, suç konusu 14 adet küçük boy poşet içerisindeki eroin ile suçta kullandığı cep telefonunu üzerinden çıkartıp rızasıyla görevlilere teslim ederek kendi suçunun ortaya çıkmasına ve uyuşturucu maddenin ele geçirilmesine yardım ettiği,

sonrasında ise üzerinde bulunan eroini hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü kesinleşen sanık ...'tan aldığını söyleyip telefonla buluşma yeri ayarladığı sanık ...'un uyuşturucu madde ile yakalanmasına ve adı geçenin de suçunun ortaya çıkmasına yardım ettiği gözetildiğinde, sanık ...'ın kendi suçunun ve sanık ...'un suçunun ortaya çıkmasında bulunduğu yardımının niteliğine göre cezasından TCK’nın 192. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca daha fazla oranda indirim yapılması gerekirken 1/4 oranında indirim yapılması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,