Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/11816 K.2021/2388

2)İstinaf başvurusunun esastan reddi; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi’nin 14/02/2019 tarihli, 2018/2053 esas ve 2019/224 karar sayılı kararı ile

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin dilekçesindeki temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Dosya kapsamına ve UYAP üzerinden yapılan incelemeye göre, sanık hakkında 09/09/2013 tarihinde işlediği iddia edilen "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçu nedeniyle 04/06/2015 tarihinde düzenlenen iddianame ile açılan kamu davası üzerine Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 05/03/2020 tarih ve 2019/457-2020/115 sayılı kararı ile TCK’nın 188/3, 52, 58, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 7 yıl hapis ve 7.200 TL adli para cezasına hükmedildiği ve söz konusu hükmün Dairemizin 25/01/2021 tarih, 2020/17023 esas ve 2021/893 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği;

temyize konu dosya yönünden ise sanık hakkında, 05/10/2013 tarihli eylemi nedeni ile “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan, 27/12/2017 tarihinde iddianame düzenlendiği, bu haliyle belirtilen suç tarihleri arasında hukuki kesintinin oluşmadığı anlaşıldığından; hüküm verilerek kesinleşen Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 05/03/2020 tarih ve 2019/457-2020/115 sayılı dosyasının getirtilerek bu dosya içine konması ve incelenmesi, sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilip, eylemlerin tek suç, iki ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra sanığın hukukî durumunun belirlenmesi,

belirtilen suçların zincirleme suç oluşturduğunun kabul edilmesi durumunda; ağır sonuç doğuran suç esas alınarak belirlenecek cezanın, zincirleme suç nedeniyle TCK'nın 43. maddesi gereğince artırılması ve böylece bulunacak sonuç cezanın, kesinleşen hükümdeki sonuç cezadan “fazla olması halinde” aradaki fark kadar “ek cezaya hükmolunması”, aksi halde “ek ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2)Hükümden sonra 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunla TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3)Sanığın, temyize konu eylem nedeni ile Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2013/251 esas sayılı dava dosyası kapsamında, “...” ismi ile gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği 05/10/2013-14/01/2014 tarihleri arasındaki sürenin, TCK’nın 63. maddesi uyarınca hükmedilen cezadan mahsubuna karar verilmekle birlikte, temyize konu dava dosyasında tutuklu kaldığı sürelerin de hükmedilen cezadan mahsup edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olup, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 14/02/2019 tarihli, 2018/2053 esas ve 2019/224 karar sayılı hükmü hukuka aykırı bulunduğundan, CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, suçun niteliği, tutuklu kalınan süre ve bozma sebebine göre sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine,