Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/12150 K.2022/1074

16/01/2019 - 2018/606 esas ve 2019/16 karar b) İstinaf başvurusunun esastan reddi; Bursa BölgeAdliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 14/03/2019 tarih,2019/956 esas ve 2019/507 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ve müdafiinin dilekçelerinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “09/06/2018, 27/06/2018” olarak yazılması gerekirken “27/06/2018 ” olarak yanlış gösterilmesi,

2- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 108/3. maddesi uyarınca ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması halinde sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanamayacağı, ilk derece mahkemesi tarafından sanık hakkında ikinci kez mükerrirliğe esas alınan Çanakkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/77 esas,

2016/549 karar sayılı ilamında tekerrüre esas alınan Çanakkale Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2006/802 esas ve 2007/362 karar sayılı ilamında yer alan mahkûmiyete konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 106/1. maddesinde yazılı tehdit suçu olduğu ve bu suçun CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığı dikkate alındığında, adli sicil kaydında yer alan ve tekerrür hükümlerinin uygulanarak ikinci kez mükerrirliğe esas olan Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/198 esas ve 2013/371 karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Sanığın TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğunun, “kendi alt soyu” üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilmesine kadar”, “kendi üst soyu ve diğer kişiler” yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” sürmesine karar vermek gerektiği gözetilmeden, 53. maddenin (3) numaralı fıkrasına aykırılık oluşturulması ve 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş; sanık ve müdafiinin temyiz istekleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, CMK'nın 302. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, ancak bu durumların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, ilk derece mahkemesi hükmünün; 1- Gerekçeli karar başlığından suç tarihinin çıkarılması ve yerine “09/06/2018, 27/06/2018” yazılması,

2- Sanık hakkında tekerrür uygulamasına ilişkin paragrafın hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine, “Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/198 esas ve 2013/371 karar sayılı ilamı ile 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan hükmolunan 10 ay hapis cezası nedeniyle, sanığın cezasının TCK'nın 58. maddesinin 6 ve 7. fıkraları uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” paragrafının yazılması,

3- TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili 7. paragrafın hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine "Sanık hakkında, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler gözetilerek, oluşan duruma göre, TCK'nın 53. maddesinin 1. ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının 1. cümlesinin uygulanmasına" ibaresinin yazılması,

Suretiyle, hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi hükmüne yönelik TEMYİZ İSTEKLERİNİN ESASTAN REDDİNE