KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2020/13377 E., 2022/12008 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Kasım 2022
- Mahkeme
- İSTANBUL Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi
- Suç
- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
- Hükümler
- 1- Mahkûmiyet: İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesi
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
27/12/2018 – 2018/601 esas ve 2018/779 karar 2- İstinaf başvurusunun esastan reddi: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi 27/03/2019 - 2019/135 esas ve 2019/842 karar 3- Temyiz isteminin CMK'nın 296/1. maddesi gereğince reddi: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi 13/11/2019 - 2019/135 esas ve 2019/842 Ek karar
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hükmolunan 10 ay hapis cezasının miktarı gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından,
sanığın temyiz isteminin CMK’nın 296/1. maddesinde yer alan “Temyiz istemi, kanunî sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” hükmü gereği reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 13/11/2019 tarihli ek kararı hukuka uygun olduğundan, sanığın CMK’nın 296/2. maddesinde yer alan “Temyiz eden, ret kararının kendisine tebliğinden itibaren yedi gün içinde Yargıtaydan bu hususta bir karar vermesini isteyebilir.
Bu takdirde dosya Yargıtaya gönderilir. Ancak, bu nedenden dolayı hükmün infazı ertelenemez.” hükmü kapsamındaki temyiz isteminin, CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca REDDİNE,
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2020/13377, K. 2022/12008, 21 Kasım 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama