Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/17292 K.2025/8745

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 1. Hükmün tefhim olunduğu 22.01.2016 tarihli oturumda hazır bulunan sanığa son söz hakkı tanınmadan, 5271 sayılı CMK’nın 216. maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2. Dosya kapsamında sanık hakkında yargılamaya konu 11.04.2014 tarihli eylemi ile ilgili olarak uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapma suçundan ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar bulunduğu anlaşıldığından; sanığın üzerine atılı uyuşturucu ve uyarıcı madde suçundan verilen ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleşip kesinleşmediğinin belirlenmesi ile kovuşturma şartının gerçekleşip gerçekleşmediğinin tartışılması, kesinleşmiş ise ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın 5271 sayılı CMK 172/2. maddesi gereğince kaldırılması için Cumhuriyet Başsavcılığına ihbar bulunulmaması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeksizin Tebliğname'ye aykırı olarak hükmün BOZULMASINA,