KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2020/1769 E., 2021/1832 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Şubat 2021
- Mahkeme
- İZMİR Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hükümler
- a) Mahkûmiyet; İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/01/2019 tarihli 2018/233 esas ve 2019/32 sayılı kararı
Karar Metni
472 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
b) İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 14/10/2019 tarihli 2019/819 esas ve 2019/1785 sayılı kararı
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanıklar ve müdafileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
Sanık ... süresinde duruşma talebinde bulunmuş ise de; dosya kapsamı dikkate alınarak 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanık hakkındaki inceleme takdiren duruşmasız olarak yapılmıştır.
5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de dikkate alınarak sanıklar ve müdafilerinin dilekçelerindeki temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönlerine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere göre yapılan incelemede,
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
1- Sanıklara verilen adli para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması,
2- Hükümden sonra TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, sanıklar ve müdafilerinin temyiz istemleri bu nedenlerle yerinde olduğundan, CMK'nın 302. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, ancak bu durumların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, ilk derece mahkemesi hükmünün;
1- Hüküm fıkrasının, sanıklara verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin (1) ve (2) numaralı bölümlerin 5. paragraflarına “...geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” ibaresinin eklenmesi,
2- TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili (1) ve (2) numaralı bölümlerin 8. paragraflarının hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine "Sanık hakkında, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK’ nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı kanunla yapılan değişiklikler gözetilerek, oluşan duruma göre, TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına", ibaresinin yazılması,
Suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün DÜZELTİLEREK TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE,
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2020/1769, K. 2021/1832, 9 Şubat 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama