Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/17721 K.2023/103

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1-İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 05.08.2013 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191’inci maddesinin 1 inci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2- İstanbul 82. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2014 tarihli ve 2014/177 Esas, 2014/163 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 6545 sayılı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası çerçevesinde suç tarihi itibarıyla lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191 inci birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca takdir edilen 10 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna dair hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Karar 22.12.2014 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir.

3- Sanığın denetimli denetim süresi içerisinde Gaziosmanpaşa 13. Asliye Ceza Mahkemesince 27.05.2015 tarihinde karar verilip, 09.06.2015 tarihinde kesinleşen ''hırsızlık'' suçunun ihbar olunması üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, İstanbul 52. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2015/352 Esas, 2015/488 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hüküm açıklanarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık tarafından, geçmişte uyuşturucu madde kullandığını, pişman olduğunu belirterek hüküm temyiz edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde, üç şahsın motorsikleti götürmeye çalıştıkları anonsu üzerine olay yerine gidildiğinde şahısların üst aramalarında suç unsuru ele geçirilmediği ancak Polis Merkezine intikal edildiğinde yakalanan şahıslardan ....'in üzerinde suç unsuru olup olmadığı sorulduğunda cebinden çıkardığı dört adet uyuşturucu madde içeren hapı görevlilere teslim ettiği, teslim ederken de hapları yakalandıkları esnada sanıktan alıp cebine koyduğunu ve sanığa ait olduğunu beyan etmesi üzerine,

sanığın da uyuşturucu maddenin kendine ait olduğunu yanında bulunan şahıslarla ilgisinin olmadığını

belirtmesi karşısında, alınan ekspertiz raporuna göre bu madde içeriğinde uyuşturucu madde bulunduğunun belirlendiği, sanığın ikrarı, suça konu maddenin elde ediliş biçimi ve niteliği dikkate alındığında eyleminin sübuta erdiği, hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine ve bu cezanın da 6545 sayılı Yasa'nın 85 inci maddesi ile değişik 5320 sayılı Yasa'nın 7 inci maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, hükmün 22.12.2014 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde işlediği hırsızlık suçunun kesinleşmesi ve Mahkemeye ihbar olunması üzerine sanığın durumu yeniden değerlendirilerek, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi ve aynı Kanun'un 85 nci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, 5237 sayılı Kanun'un 191 nci maddesi hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” karar verildiği için, bu durumda, uyuşturucu madde kullanma suçları için özel bir düzenleme olması nedeniyle, aynı Kanun'un dördüncü fıkrasında belirtildiği üzere;

Sanığın erteleme süresi zarfında;

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

Hâllerinde hakkındaki hükmün açıklanabileceği gözetilmeden, denetim süresi içerisinde işlediği "hırsızlık" suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün kesinleştiği gerekçesiyle, şartları oluşmadan hükmün açıklanmasında hukuka aykırılık görülmüştür.

III. KARAR