Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/1773 K.2021/2474

Mahkemesi’nin 10.04.2018 tarih – 2017/411 esas ve 2018/138 sayılı kararı b) Bozma kararı; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi’nin 06.06.2018 tarih – 2018/1383 esas ve 2018/1477 sayılı kararı c) Mahkumiyet; Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 12.12.2018 tarih – 2017/454 esas ve 2018/619 sayılı kararı d) Eleştiri suretiyle Düzeltilerek İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi’nin 25.09.2019 tarih – 2019/2181 esas ve 2019/2003 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi. Sanıklar müdafileri süresinde duruşma talebinde bulunmuş iseler de; dosya kapsamı dikkate alınarak 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanıklar hakkındaki inceleme takdiren duruşmasız olarak yapılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Sanıklar Yalçın ve Mahmut hakkında “uyuşturucu madde ticareti” yapma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanıklar hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun eleştiri suretiyle düzeltilerek esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık ... hakkındaki tahliye talebinin reddine,

B) Sanık ... hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi’nin 06.06.2018 tarih ve 2018/1383 esas ve 2018/1477 sayılı kararı ile ilamın bozularak ortadan kaldırılan ve aleyhe temyiz bulunmayan 10.04.2018 tarihli ilk hükümde sanık hakkında verilen adli para cezasının 20 eşit taksitle ödenmesine karar verildiği, uyulan bozma kararı doğrultusunda yeni bir hüküm kurulduktan sonra kazanılmış hakka konu olan taksit sayısının belirtilmesi ile yetinilmesi yerine aleyhe sonuç doğuracak şekilde hükmolunan adli para cezasının SSÇ’nin sosyal ve ekonomik durumu ve günümüz ekonomik koşulları nazara alınarak takdiren taksitlendirilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi’nin eleştirili 25.09.2019 tarih 2019/2181 esas ve 2019/2003 karar sayılı hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

İlk derece mahkemesi hükmünün adli para cezasının taksitlendirilmesine yer olmadığına ilişkin kısmındaki “SSÇ’nin sosyal ve ekonomik durumu ve günümüz ekonomik koşulları nazara alınarak takdiren taksitlendirilmesine yer olmadığına” ilişkin ibarenin çıkartılmasına ve yerine 271 sayılı CMK’nın 307/4 maddesi uyarınca kazanılmış hakkı gözetilerek “5237 sayılı TCK 52/4 md göre birer aylık 20 eşit taksitle tahsiline, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde tamamının tahsiline,

ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı Kanunun 106/4. fıkrasının 2. cümlesi yollaması ile aynı Kanunun 106/11. fıkrası uyarınca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü hakkında Kanuna göre tahsil edilmesine" ibaresinin yazılması, suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi hükmüne yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİNE,