Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/19636 K.2023/3909

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükümlerin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Rize Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.11.2013 tarihli iddianamesi ile sanıkların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2014 tarihli ve 2013/561 Esas, 2014/686 Karar sayılı kararı ile sanık Muhammed hakkında; genel güvenliği kasten tehlikeye sokma ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraatine, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan, 6545 sayılı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası çerçevesinde suç tarihi itibarıyla lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası,

5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi uyarınca takdir edilen 10 ay hapis cezası 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi uyarınca takdir edilen 10 ay hapis cezasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında; genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesi uyarınca takdir edilen 5 ay hapis cezasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 5237 sayılı Kanun’un 191 inci birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci ve 53 üncü maddesi uyarınca takdir edilen 10 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

Kararın 10.04.2015 tarihinde itiraz edilmeksizin her iki sanık içinde kesinleşmiştir.

3. Sanıkların denetim süresi içinde denetimli serbestlik tedbirini ihlal etmeleri üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2015/685 Esas, 2016/182 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hüküm açıklanarak, sanıklar hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluğu uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'nun temyiz sebepleri özetle

Kararın bozulması talebiyle temyiz ettiğine ilişkindir.

B. Sanık ...'in temyiz sebepleri özetle

Olaya tesadüfen dahil olduğunu, mermi ve tabanca ile ilgisinin olmadığını, taşkınlık yapmadığını, çağırdığı taksinin torpido gözünde karabaş otunun esrar olduğunun sanılması üzerine alınan tahlilde ara sıra içtiği uyuşturucu maddeye rastlandığını ancak tahlilde az miktarda bulunduğunu, cezanın haksız olarak verildiği kanaatinde olduğunu, lehine bozularak adli para cezasına çevrilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde, sanıkların kan ve idrar örneklerinde uyuşturucu madde kullandıkları tespit edildiği anlaşıldığından eyleminin sübuta erdiği, haklarında atılı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, hükmün kesinleşmesi üzerine infaza verildiği ancak denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerini ihlal etmeleri nedeni ile evrakların iade edildiği, sanıkların denetime uymamak hususundaki mazeretleri bulunmadığı, bu kapsamda denetime uymadıkları dikkate alınarak sanıkların durumu yeniden değerlendirilerek cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir temyiz başvuruları üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Olay tutanağı içeriğine göre, taksinin torpido gözünde ele geçirilen daralı ağırlığı 7.870 gram maddenin UYAP sisteminde analiz raporunun bulunmadığı anlaşılmakla, suça konu maddenin uyuşturucu veya uyarıcı madde niteliğinde olup olmadığına ilişkin ekspertiz raporu var ise aslı veya onaylı örneğinin temin edilerek dosyaya konulması, yok ise rapor aldırılıp tüm deliller birlikte değerlendirilmesi gerektiğini gözetilmemesi,

2. Onaylı örneği bulunan dava dosyasının aslı ve taksi şoförü olan temyize gelmeyen diğer sanık Ebübekir Tabak ait 27.10.2013 tarihli olaya ilişkin işlemlerin yapıldığı tüm dosyalar getirtilerek sanıkların hukuki durumunun birlikte değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması, nedenleri ile hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Diğer yönleri incelenmeksizin Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2015/685 Esas, 2016/182 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,