KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2020/20002 E., 2022/7530 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Haziran 2022
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hükümler
- 1- Mahkûmiyet: Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/03/2020 tarih ve 2019/515 esas 2020/41 sayılı kararı
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
2- İstinaf başvurusunun esastan reddi: Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 10/06/2020 tarih ve 2020/1219 esas 2020/762 sayılı kararı Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafileri tarafından temyiz edilmekle; temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
Sanık müdafilerinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteminin, 08/03/2018 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 299/1-1. cümlesine getirilen değişiklik uyarınca takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.
CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafilerinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,
"12.06.2019" olan suç tarihinin gerekçeli kararda "07.05.2019" olarak gösterilmesi mahkemece düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye taleplerinin reddine,
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2020/20002, K. 2022/7530, 9 Haziran 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama