Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/20621 K.2021/2216

Adalet Bakanlığı'nın, kenevir ekme suçundan sanık ... hakkındaki Akhisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/07/2020 tarihli ve 2019/1034 esas, 2020/443 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 09/11/2020 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

1-Sanık ... hakkında, 16/07/2019 tarihli kenevir ekme suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Akhisar Cumhuriyet Başsavcılığının 06/11/2019 tarihli, 2019/4727 soruşturma, 2019/2054 esas ve 2019/1765 sayılı iddianamesi ile, sanığın 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun’un 23/5-son, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53 ve 54. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Akhisar 3.Asliye Ceza mahkemesine kamu davası açıldığı,

2-Akhisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 07/07/2020 tarihli ve 2019/1034 esas, 2020/443 sayılı kararı ile, 2313 sayılı Kanun’un 23/4 ve 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesi gereğince 41 gün karşılığı 820,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına kesin olarak karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan sanık ...'un, anılan Kanun'un 23/4, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 ve 52. maddeleri gereğince 820,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Akhisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/07/2020 tarihli ve 2019/1034 esas, 2020/443 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ön ödemeyi düzenleyen 75. maddesinin, 02/12/2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12. maddesi ile değiştirilerek uzlaşma kapsamındaki suçlar hariç olmak üzere, yalnız adlî para cezasını gerektiren veya kanun maddesinde öngörülen hapis cezasının yukarı sınırı altı ayı aşmayan suçların önödeme kapsamına alındığı nazara alındığında, atılı suça ilişkin olarak 2313 sayılı Kanun'un 23/4. maddesinde yer alan,

"(Değişik dördüncü fıkra: 23/1/2008-5728/77 md.) İzin belgesi almadan ya da izin belgesi almasına rağmen bilerek belgesinde belirtilen alandan fazla yerde veya izin belgesinde kayıtlı yerden başka yerde kenevir ekimi yapan kişi, elli günden az olmamak üzere adlî para cezası ile cezalandırılır." şeklindeki düzenleme gereğince sanığın üzerine atılı suçun cezasının uygulanan kanun maddesine göre elli günden az olmamak üzere adlî para cezası olduğu cihetle, mahkemece

sanığa usulüne uygun şekilde ön ödeme ihtarı yapılıp, sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Akhisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/07/2020 tarihli ve 2019/1034 esas, 2020/443 sayılı kararının 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir. C-) Konunun Değerlendirilmesi: Kanun yararına bozma istemine bağlı kalınarak dosyanın esasına girilmeksizin mahkemenin kabulüne ilişkin yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ön ödemeyi düzenleyen 75. maddesinin, 02/12/2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12. maddesi ile değiştirilerek uzlaşma kapsamındaki suçlar hariç olmak üzere, yalnız adlî para cezasını gerektiren veya kanun maddesinde öngörülen hapis cezasının yukarı sınırı altı ayı aşmayan suçların önödeme kapsamına alındığı nazara alındığında, atılı suça ilişkin olarak 2313 sayılı Kanun'un 23/4. maddesinde yer alan,

"(Değişik dördüncü fıkra: 23/1/2008-5728/77 md.) İzin belgesi almadan ya da izin belgesi almasına rağmen bilerek belgesinde belirtilen alandan fazla yerde veya izin belgesinde kayıtlı yerden başka yerde kenevir ekimi yapan kişi, elli günden az olmamak üzere adlî para cezası ile cezalandırılır." şeklindeki düzenleme gereğince sanığın üzerine atılı suçun cezasının uygulanan kanun maddesine göre elli günden az olmamak üzere adlî para cezası olduğu anlaşıldığından,

mahkemece sanığa usulüne uygun şekilde ön ödeme ihtarı yapılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkumiyetine karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D)Karar: