Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/20857 K.2023/5158

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 16.01.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. ... 67. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.10.2015 tarihli ve 2014/428 Esas, 2015/583 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası çerçevesinde suç tarihi itibarıyla lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca takdir edilen 10 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna dair hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Kararın 22.10.2015 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir.

C. Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından gönderilen çağrı yazısını tebliğ alan sanığın başvuruda bulunmaması ile dosya kapatılarak yapılan yargılama sonucunda, ... 67. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2016 tarih, 2015/728 Esas, 2016/241 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hüküm açıklanarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın suç tarihinde boş arsa üzerinde bulunduğu sırada polislerin şüphelenerek yanına gittiklerinde oturduğu yerde ekspertiz raporuna göre uyuşturcu olduğu anlaşılan maddenin ele geçirildiği belirtilerek kamu davası açılmış, yapılan yargılama sonucunda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve bu kapsamda bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiş, ... Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 17.12.2015 günlü yazısı ile sanığa tebligat yapıldığı, ancak süresinde

başvurmadığı bu nedenle kaydının kapatıldığı bildirilmiştir. Dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılamada sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Tutanak içeriğine göre, saat 19:30 sıralarında görevli ekibin GBT sorgusu için sanığın yanına gittikleri, aranmadığının anlaşıldığı, sanığın oturduğu yer el feneri marifetiyle kontrol edildiğinde oturduğu yerin sağ tarafında suça konu uyuşturucu maddenin bulunduğu, sanığın ele geçen madde ile ilgisinin olmadığını savunarak suçlamayı kabul etmediği anlaşılmakla; kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilmeyen, uyuşturucu madde kullandığı teknik yöntemlerle saptanmayan sanığın, soyut beyanı dışında atılı suçu işlediğine ilişkin kuşkuyu aşan yeterli delil olmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR