Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/22331 K.2023/8060

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 19.01.2015 tarihli kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı

Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 03.11.2014 tarihli eylem yönünden kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması ile Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığın 05.06.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Sanığın 05.06.2015 tarihli eylemi yönünden, iddianame düzenleninceye kadar mükerrer madde kullanımının tek suç kabul edilmesi nedeniyle kovuşturma yapılmasına yer olmadığına, dosyanın bir örneğinin temyiz konusu dosya arasına alınmasına karar verilmiştir.

D. Aksaray 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 2015/378 Esas, 2015/530 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz talebi özetle; sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine başlamaması sebebiyle ısrar şartının aranamayacağı, kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın uyuşturucu madde kullandığı beyanı ve dosya içerisinde bulunan Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün uzmanlık raporu ile tespit edildiği, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği Aksaray Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü tarafından sanığa 10 gün içerisinde müracaat etmesi hususunda tebligat çıkartıldığı, sanığın aynı konutta yaşayan yakınına tebliğ yapıldığı, bu sırada sanığın Kayseri Amatem'de tedavi gördüğünün bildirilmesi üzerine ilgili kuruma yazı yazıldığı ve gelen cevaba göre sanığın burada tedavi gördüğünün anlaşıldığı,

taburcu olduğu tarih esas alınarak yeniden sanığa 10 gün içinde müracaat etmesi hususunda tebligat çıkartıldığı bu kez tebligatın muhtara yapıldığı, sanık 10 gün içinde müracaat etmediği için denetimli serbestlik dosyasının kapatılmasına karar verilip, sanık hakkında kamu davası açılmış ise de; sanığın, taburcu olduktan sonra uyuşturucudan uzaklaşmak için il dışında çalışmaya gittiği, belirtilen tebligatı almadığı, uyuşturucu tedavisinin sonuç verdiği ve artık uyuşturucu kullanmadığını beyan ettiği, bu yöndeki savunmasının samimi bulunduğu, 5237 Sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkralarında "kişinin

kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi" durumunun yaptırım altına bağlandığı, sanığın Amatem'de tedavi görerek maddede belirtilen amaca uygun hareket ettiği, tedavinin gereklerini yerine getirmemekte ısrar etmesi gibi bir durumun dosya kapsamında söz konusu olmadığı, muhtara yapılan tebligatın kendisine ulaşmamış olabileceği, bu nedenle denetimli serbestliğe müracaat etmemiş olmasının muhtemel olduğu, buna göre suçun unsurlarının oluşmadığı kanaati ile sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılmış herhangi bir soruşturma olmadığı halde, sanığın Aksaray Valiliği'ne başvurarak uyuşturucu madde kullandığını beyan etmesi üzerine yapılan tahlilde kanında opiat tespit edildiği olayda; sanığın, uyuşturucu madde kullandığını belirterek, bu suçtan soruşturma yapılmasını sağlaması ve resmi makamların bilgisinin bulunmadığı aşamada kendi beyanı ile suçunu ortaya çıkarması nedeniyle, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR