Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/3521 K.2021/13399

2-) İstinaf başvurusunun eleştirili esastan reddi; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 06.02.2020 tarihli 2019/1419 esas ve 2020/134 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği ,delillerin mahkumiyet için yeterli olmadığına dair temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-) Sanığa verilen adli para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca birer ay ara ile 24 eşit taksit ile alınmasına, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde tamamının bir defada tahsil edileceğine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” hususu belirtilmeyerek yerine ödenmemesi halinde 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde maddesi uyarınca infaz edileceğinin belirtilip, TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması,

2-) Hükümden sonra TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemleri bu nedenlerle yerinde olduğundan, CMK'nın 302. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, ancak bu durumların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

İlk Derece Mahkemesi hükmünün;

1-) Hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafına“... 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesine göre infaz edileceğinin “ kısmı çıkarılarak onun yerine ”ödenmeyen adli para cezasının ” ibaresinden sonra gelmek üzere ve hapse çevrileceğinin ihtarına ” ibaresinin eklenmesi,

2-) TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümde “.. sayılı iptal kararı'” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler” ibaresinin yazılması,

Suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE,