Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/4215 K.2020/6417

Adalet Bakanlığının, 16/06/2020 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık Özkan Batır hakkındaki kamu davasının düşürülmesine dair Kadıköy 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 12/05/2011 tarihli ve 2007/885 esas, 2007/1568 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine dair İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/12/2017 tarihli ve 2017/1306 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 03/07/2020 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanığın 20/01/2007 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı TCK'nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, aynı Kanunun 191/6. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair,Kadıköy 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 18/07/2007 tarihli ve 2007/885 esas, 2007/1568 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlandığı,

2- Hükümlünün, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerini yerine getirdiği gerekçesiyle, Kadıköy 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 12/05/2011 tarihli ve 2007/885 esas, 2007/1568 sayılı ek kararıyla TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca «kamu davasının düşmesine» karar verildiği,

3- Cumhuriyet savcısınca bu karara karşı temyiz kanun yoluna başvurulduğu ancak Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 25/10/2017 tarihli ve 2017/3671 esas, 2017/5462 sayılı ilamı ile, düşme kararının temyiz değil itiraz yoluna tabi olduğu belirtilmek suretiyle dosyanın incelenmeksizin iade edildiği,

4- İtiraz incelemesini yapan İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/12/2017 tarihli ve 2017/1306 değişik iş sayılı kararıyla itirazın reddine kesin olarak karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyduğundan bahisle kamu davasının düşürülmesine dair karar verilmiş ise de, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/7. maddesi uyarınca, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması hâlinde mahkûm olduğu cezanın infaz edilmiş sayılacağı ve Cumhuriyet savcılığınca sadece yerine getirme fişi tanzim edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/12/2017 tarihli ve 2017/1306 değişik iş sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

18/07/2007 tarihli ilk hüküm tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191. maddesinin 7. fıkrası gereğince, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranan hükümlünün, mahkûm olduğu cezanın infaz edilmiş sayılması yerine “kamu davasının düşürülmesine” karar verilmesi yasaya aykırı ise de, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası hükümlü lehine hükümler içermekte olup, Mahkemece infaz aşamasında 05/12/2017 tarihli kararla yapılan değerlendirme esnasında,

öncelikle hükümlü lehine uyarlama yapılması gerektiğinden, hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa hükümlünün bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde hükümlünün infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Hükümlü bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesiyle değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

b) Hükümlü bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları dikkate alınmaksızın, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan hükümlü hakkında,

28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesiyle değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",