Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/4823 K.2022/764

2- İstinaf başvurularının esastan reddi; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi’nin 20/02/2020 tarihli 2019/3069 esas ve 2020/364 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Türk Ceza Kanununun 58/1. maddesinde yer alan “Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır” hükmü nazara alınarak, sanık hakkında tekerrüre esas alınan Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/498 esas ve 2018/987 karar sayılı ilamının 29.11.2018 tarihinde kesinleştiği, temyiz incelemesine konu olan suçun ise anılan kararın kesinleşme tarihinden önceki tarihte işlenmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı, ancak; adli sicil kaydında yer alan ilamlardan tekerrüre esas oluşturan Niğde 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/432 esas ve 2018/158 karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 20/02/2020 tarihli 2019/3069 esas ve 2020/364 karar sayılı hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, ilk derece mahkemesi hükmünün;

1- TCK'nın 58. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hükümden çıkarılması ve yerine “Sanığın adli sicil kaydında yer alan Niğde 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/02/2018 tarih, 2017/432 esas ve 2018/158 karar sayılı ve 16/03/2018 tarihinde kesinleşen 1 yıl 8 ay hapis cezası nedeniyle, sanık hakkında hükmolunan cezanın TCK'nın 58. maddesinin 6 ve 7. fıkraları gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına; ancak sanığın kazanılmış ... nedeniyle infaz sırasında ceza miktarı olarak Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/498 esas ve 2018/987 karar sayılı ilamı ile verilen 5 ay hapis cezasının dikkate alınmasına” ibaresinin yazılması,

2- TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli iptal kararından ve 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesinde yapılan değişiklikten sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması,

Suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi hükmüne yönelik temyiz isteminin DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİNE,