Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/5470 K.2020/3375

Dosya İncelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Dosya kapsamından, sanık hakkında, "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan açılan kamu davasında, Antalya 2. Çocuk Mahkemesi'nce 20/11/2014 tarih, 2014/258-578 sayı ile, 6545 sayılı kanun değişikliğinden önceki TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilen "tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararın, itiraz edilmeden 09/12/2014 tarihinde kesinleşmesinin ardından, bu karara karşı Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın başvurusu üzerine,

Adalet Bakanlığı'nca 30/01/2015 tarihinde "kanun yararına bozma" isteminde bulunulduğu ve Yargıtay 20. Ceza Dairesi'nin 08/10/2015 tarihli, 2015/2547 esas ve 2015/3947 karar sayılı kararı ile söz konusu kararının CMK'nın 309/4(a) maddesi uyarınca bozulmasına karar verildiği, bu karara dayanılarak,

Antalya 2. Çocuk Mahkemesi'nde devam edilen yargılama sonucunda, 14/02/2017 tarih, 2016/19 esas ve 2017/101 karar sayısı ile TCK'nın 191/1, 31/3, 62. maddeleri uyarınca verilen "6 ay 20 gün hapis cezasına" ilişkin hükmün, 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi gereğince, açıklanmasının geri bırakılmasına ve belirlenen 3 yıllık denetim süresi içerisinde 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği;

sanığın 3 yıllık denetim süresi içerisinde "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçunu işlediği gerekçesi ile Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19/09/2019 tarih, 2019/269-212 sayı ile kesinleşen dava dosyası üzerinden yapılan ihbar üzerine, sanık hakkında CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile verilen hapisten çevrili 4.000 TL adli para cezasına ilişkin temyize konu mahkûmiyet hükmünün, sanık müdafii tarafından süresinde temyiz edildiği anlaşılmakla;

Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden önce veya sonra, dava konusu olayla ilgili olarak sanık hakkında "temyiz incelemesi" yapılmadığı,Yargıtay 20. Ceza Dairesi'nin 08/10/2015 tarihli, 2015/2547 esas ve 2015/3947 karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesince verilen ve itiraz edilmeden kesinleşen "tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozulduğu tespit edilmekle, 5235 sayılı Kanun'un 25. ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin,