Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/6454 K.2020/4611

Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... (...) hakkındaki Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 15/01/2019 tarihli ve 2018/457 esas, 2019/19 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 11/02/2020 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli hakkında, 23/01/2018 tarihli uyuşturucu madde ticareti yapma suçu nedeni ile, Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09/04/2018 tarihli, 2018/2990 soruşturma, 2018/4235 esas ve 2018/1068 sayılı iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188/3, 53, 54 ve 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesi'ne kamu davası açıldığı,

2-Yapılan yargılama sonunda kanun yararına bozma istemine konu Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 15/01/2019 tarihli, 2018/457 esas ve 2019/19 sayılı kararı ile; sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu kabul edilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, daha önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlarda belirtilen denetim süresi içerisinde yeniden uyuşturucu madde kullanarak kasıtlı suç işlediği, bir daha suç işlemeyeceğine dair olumlu kanaate varılamadığı gerekçesiyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına, karar verildiği, kararın 26/02/2019 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiğidir.

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1. maddesi gereğince 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına dair Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 15/01/2019 tarihli ve 2018/457 esas, 2019/19 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5237 sayılı Kanun'un 191/8. maddesinin; "Bu Kanunun; a) 188 inci maddesinde tanımlanan uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti, b) 190 ıncı maddesinde tanımlanan uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanılmasını kolaylaştırma suçundan dolayı yapılan kovuşturma evresinde, suçun münhasıran bu madde kapsamına girdiğinin anlaşılması hâlinde, sanık hakkında bu madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir." şeklinde olduğu,

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09/04/2018 tarihli ve 2018/4235 esas sayılı iddianamesi ile uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan dolayı kamu davasının açıldığı, ancak yapılan yargılama neticesinde sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçunu oluşturduğundan bahisle mahkûmiyetine karar verildiği,

her ne kadar sanık hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılması karar verildiği ve sabıkası bulunduğu gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 191/8. maddesi uyarınca zorunlu olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 15/01/2019 tarihli ve 2018/457 esas,

2019/19 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.