Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/6903 K.2020/6872

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanığın yokluğunda verilen denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin gerekçeli kararın sanığın aynı zamanda MERNİS adresi olan bilinen en son adresi, "...

Mahallesi, Okkalı Sokak, No:26/1 Ereğli/Zonguldak" adresine tebliğe çıkarıldığı, çıkarılan tebligatın “tebliğin, '... ...' isimli kişiden öğrenildiğine göre muhatabın çarşıda olması nedeniyle 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21. maddesi gereği "mahalle muhtarına 03/01/2014 tarihinde tebliğ edildiği ve 2 nolu haber kağıdının muhatabın kapısına yapıştırıldığı" belirtilmekle, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21. maddesinin 1. fıkrası uyarınca yapılacak tebliğlerde Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 31. maddesinin (a) bendinde belirtilen “Muhatap veya muhatap adına tebligat yapılabilecek kişiler,

o adreste bulundukları halde hiçbirinin tebliğ anında gösterilen adreste mevcut olmamaları” halinin gerçekleşmesi durumunda tebliğ memurunun, tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirmesi gerekmekte olup,

somut olayda sanık hakkında bilgi veren kişinin sanığın en yakın komşusu olup olmadığının tebliğ mazbatasında belirtilmediği ve bu şekilde tebliğin Tebligat Kanununun 21/1. maddesi gereği usulüne uygun yapılmadığı anlaşılmakla sanığın adresine Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığının anlaşılması karşısında, gerekçeli karar tebligatının usulsüz olması nedeniyle tedbir kararının kesinleşmediği ve bu karara bağlı 26/11/2014 tarihli 2014/582 esas ve 2014/577 karar sayılı mahkûmiyet kararının hukuki değerden yoksun olduğu,

sanığın yaptığı itirazın, 18/09/2013 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karara yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;