Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/7155 K.2020/6838

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesine göre tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği, en son adrese yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, bu adrese tebligatın yapılması gerekir.

Sanığın yokluğunda verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin gerekçeli kararın, sanığın 13/12/2013 tarihli talimat duruşmasında ikamet adresi olarak bildirdiği “Buhara Mah. 2477 Sk. No:15 İç Kapı No:1 Merkez/ ŞANLIURFA” adresi yerine, doğrudan MERNİS adresi olan "... Mah. 1640 Sk. No:5A İç Kapı No:1 Eyyübiye/Şanlıurfa" adresinde Tebligat Kanununun 21. maddesi uyarınca tebliğ edilmesinin usulsüz olduğu anlaşıldığından, tedbir kararının kesinleşmediği ve bu karara bağlı 08/12/2014 tarihli mahkûmiyet kararının hukuki değerden yoksun olduğu, sanığın yaptığı itirazın, 10/03/2014 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karara yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;