Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2020/7156 K.2020/10020

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibinde borçlunun, haline münasip evinin haczedildiğini belirterek bu haczin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, haczedilmezlik şikayetinin reddine karar verildiği, borçlu tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine Dairemizce; bilirkişilerden ek rapor alınarak daha mütevazi koşullara sahip yerlerde haline münasip evi alabileceği değerin belirlenmesi ile oluşacak sonuca göre karar verilmesi yönünde kararın bozulduğu, mahkemece; borçlunun keşif masrafını yatırmadığı, davasını takip edip iddasını ispatlayamadığı gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verildiği görülmektedir.

Somut olayda dosyanın incelenmesinde, Dairemizin bozma ilamı öncesinde mahkemece alınan 21/05/2012 tarihli bilirkişi raporunda taşınmazın değerinin 195.179 TL olduğu, davacının haline münasip bir ev alabilmesi için gerekli miktarın 90.000,00 TL olduğunun tespit edildiği, bu rapora rağmen mahkemece ilk kararda şikayetin reddine karar verildiği ve Dairemizce mütevazi koşullarda ev alabilacaği değerin tespiti ile haline münasip ev alabileceği miktar, mahcuzun değerinden az ise mahcuzun satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli bedelin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine,

satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılması yönünde karar verilmesi gerektiği belirtilerek kararın bozulduğu, bozma sonrası mahkemece ek bilirkişi raporu alındığı, 14/02/2014 tarihli Ek bilirkişi raporunda “....mütevazi koşullara sahip yerlerde haline münasip ev alabileceği miktarın önceki raporda belirtildiği gibi 90.000,00 TL olması gerektiği, raporun eksik bulunması durumunda sosyal durumun belirlenmesinin sosyolog bilirkişinin uzmanlık alanına giridği kanaatine varılmıştır.” yönünde görüş bildirildiği,

bunun üzerine mahkemece sosyolog bilirkişinin de heyete eklenerek ek rapor alınması için ara karar verildiği ve borçlu tarafından süresinde masraf yatırılmadığı gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda, dosyada mevcut bilirkişi kök raporu ve Dairemizin bozma ilamı sonrası alınan ek bilirkişi raporu yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre yeterli olup, mahkemece kolluk vasıtası ile sosyal ekonomik durum araştırılması da yaptırıldığı görülmekle, mahkemenin sosyolog bilirkişinin de heyete eklenerek ek rapor alınması yönünde ara kararı yerinde değildir. O halde mahkemece dosyada mevcut bilirkişi raporu ve ek raporu doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken, sosyolog bilirkişinin heyete eklenmesi ve ek rapor alınması için masraf yatırılmadığı gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.