KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2020/799 E., 2021/4397 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Nisan 2021
- Mahkeme
- BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hükümler
- 1- Mahkûmiyet: Bandırma Ağır Ceza Mahkemesi 22/02/2019 – 2018/390 esas ve 2019/63 karar
Karar Metni
436 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
2- Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi: Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi 16/05/2019 - 2019/1992 esas ve 2019/988 karar
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvuru süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınıp, sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,
Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların eleştiri ve aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Hükümden sonra TCK'nın 53. maddesinde 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
2) Tekerrüre esas alınan 21/10/2010 tarihinde kesinleşen Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/09/2010 tarihli 2010/115 esas ve 2010/735 karar sayılı ilamı ile verilen mahkûmiyet kararına ilişkin dosyada bulunan müddetnamede hakederek tahliye tarihinin 20/10/2015 olarak belirtilmesi karşısında, 5 veya daha az süreli hapis ya da adli para cezasının TCK’nın 58/2-b maddesi gereğince infazından itibaren 3 yıl geçmesinden sonra tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında TCK’nın 58. maddesi gereğince cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 16/05/2019 tarih ve 2019/1992 esas 2019/988 karar sayılı hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,
İlk Derece Mahkemesi hükmünün;
1)TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümde “…Anayasa Mahkemesinin iptal kararının” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler sonrası oluşan durumun” ibaresinin yazılması,
2) Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılması,
Suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün DÜZELTİLEREK TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2020/799, K. 2021/4397, 5 Nisan 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama