Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/10313 K.2024/15822

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.02.2016 tarihli ve 2016/40 Esas, 2016/36 Karar sayılı kararı ile Adana 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/256 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Adana 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/256 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

B. Adana 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2015/256 Esas, 2016/333 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (b) bendi, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 40,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna,

2. Sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (b) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 60,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

22.10.2015 tarihinde, kolluk görevlilerinin ... Mahallesi Aile Sağlık Ocağının arkasında yaptıkları çalışmalar sırasında, hakkında değişen suç vasfı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen ...'nin görevlileri görmesi üzerine yere attığı cisim kontrol edildiğinde 10 paket uyuşturucu maddesinin ele geçirildiği.

30.10.2015 tarihinde, aynı yerde ekip otosunu görmeleri üzerine kovalamaca sonucu sanıklar ... ve ...'in yakalandığı, yapılan üst aramalarında suç unsuruna rastlanmadığı, ancak sağlık ocağının giriş kapısının yan duvar kısmındaki atık su borusunun üzerinde 6 adet MDMA etken maddesini içeren uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, yine 01.11.2015 tarihinde, aynı yerde sanık ...'in ekip otusunu görmesi üzerine kaçtığı ve kovalamaca sonucu yakalandığı, ...'in kaçtığı yerde bulunan sağlık ocağının penceresinde bulunan çiçek saksısının içerisinde 9 paket esrar ele geçirildiği olaylarda;

...'nin aşamalardaki suç konusu maddeyi sanık ...'ten aldığını söylemesi, ele geçen uyuşturucu maddelerin satışa hazır paketlenmiş vaziyette oluşu, sanık ...'in kollukta alınan ifadesinde suçunu ikrar etmesi, sanıkların yakalanış şekli, uyuşturucu maddelerin gizlenmiş vaziyette olması ve tüm dosya kapsamından sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işledikleri sabit görülerek mahkûmiyetlerine; uyuşturucu satılan yerin sağlık ocağına 200 metreden yakın mesafede olması gözetilerek sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmasına;

sanık ...'in suç haber alındıktan sonra ikrarı ile kendi suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım ettiği anlaşıldığından etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sırasında on sekiz yaşını doldurmamış sanık ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması ve aynı maddenin üçüncü fıkrası gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda tartışılmaması, temyiz inceleme tarihi itibarıyla sanığın on sekiz yaşını doldurması nedeniyle telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamış; gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin sanık ... yönünden "30.10.2015", sanık ... yönünden ise "22.10.2015, 30.10.2015, 01.11.2015" tarihleri yerine sanık ayrımı yapılmadan "30.10.2015" yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiş; 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi ile ilgili olarak

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin ve sanık ...'in temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR