Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/11621 K.2025/3130

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, 26.12.2015 tarihli eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1. Gerekçeli kararda, suç tarihinin "26.12.2015, 14.01.2016" yerine yalnızca "26.12.2015" olarak yazılması, 2. Sanığın 14.01.2016 tarihli eylemine ilişkin olarak mahkemece savunması alınması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında yargılamaya devam olunarak savunma hakkının kısıtlanması,

3. UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede; sanık hakkında.

Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 26.12.2016 tarih, 2016/89 Esas ve 2016/545 Karar sayılı dosyasında, suç tarihi 14.12.2015 ve iddianame tarihi 16.02.2016 olan uyuşturucu madde ticareti yapma suçu nedeniyle, yargılaması yapılarak cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın kesinleştiği, temyize konu dosyada ise sanığın 26.12.2015 tarihli eylemi nedeniyle 11.02.2016 tarihli iddianamesi ve 14.01.2016 tarihli eylemi nedeniyle 17.03.2016 tarihli iddianamesi ile kamu davaları açıldığı,

suç tarihleri ve iddianame tarihlerine göre hukuki kesintinin bulunmadığı anlaşılmakla, yukarıda adı geçen hüküm verilmiş ve kesinleşmiş dava dosyasının aslı veya onaylı örneğinin bu dosya içine konularak incelenip, sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilip, eylemlerin tek suç, üç ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra, zincirleme suç oluşturduğunun kabul edilmesi durumunda;

ağır sonuç doğuran suç esas alınarak belirlenecek cezanın, zincirleme suç nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi gereğince artırılması ve böylece bulunacak sonuç cezanın, kesinleşen hükümdeki sonuç cezadan “fazla olması halinde” 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi uygulanmak suretiyle kurulan hükümde ''kesinleşen cezanın sonuç cezadan mahsup edilerek ek cezanın infazına karar verilmesi'' aksi halde ''ceza verilmesine yer olmadığına'' karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,