Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/1520 K.2021/7984

Adalet Bakanlığı'nın, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan hükümlü ... hakkındaki ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 15/01/2020 tarihli ve 2008/189 esas, 2009/67 sayılı ek kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 15/01/2021 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

İncelenen dosyadan;

1-Sanık hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dolayı ... Cumhuriyet Başsavcılığının 20/10/2008 tarihli, 2008/5820 soruşturma, 2008/3005 esas ve 2008/91 sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı TCK’nın 188/3 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile ... Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

2- ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 17/04/2009 tarihli ve 2008/189 esas, 2009/67 sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan “TCK’nın 188/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nın 53/1 ve 2. fıkraları ile 3.fıkra 1.cümlesinin uygulanmasına” karar verildiği, kararın Yargıtay 9. Ceza Dairesi'nin 20/01/2016 tarihli ve 2015/1667 esas, 2016/259 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği,

3- Sanığın 27/12/2019 tarihli dilekçesi ile memnu hakların iadesini talep ettiği, ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin kanun yararına bozma istemine konu, 15/01/2020 tarihli ve 2008/189 esas, 2009/67 sayılı ek kararı ile, yasaklanmış hakların 5352 sayılı Kanun’un 13/A maddesi gereğince iadesine, karar verildiği, ek kararın 27/01/2020 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

4- Adalet Bakanlığı Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğünce infazın tamamlandığı 03/12/2019 tarihinden itibaren 3 yıllık süre geçmediği halde yasaklanmış hakların geri verilmesine karar verildiği gerekçesi ile kanuna aykırılık ihbarında bulunulduğu,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188/3, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 17/04/2009 tarihli ve 2008/189 esas, 2009/67 sayılı kararının Yargıtay 9. Ceza Dairesi'nin 20/01/2016 tarihli ve 2015/1667 esas, 2016/259 karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, adı geçen hükümlünün talebi üzerine memnu hakların iadesine ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 15/01/2020 tarihli ve 2008/189 esas, 2009/67 sayılı ek kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, yasaklanmış hakların geri verilmesine ilişkin karara dayanak teşkil eden 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu 13/A maddesinde yer alan ''5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışındaki kanunların belli bir suçtan dolayı veya belli bir cezaya mahkûmiyete bağladığı hak yoksunluklarının giderilebilmesi için, yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilebilir. Bunun için.

Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesinin beşinci ve altıncı fıkraları saklı kalmak kaydıyla, a) Mahkûm olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması, b) Kişinin bu süre zarfında yeni bir suç işlememiş olması ve hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda mahkemede bir kanaat oluşması gerekir.'' şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, memnu hakların iadesi kararı verilebilmesi için infazın tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık sürenin geçmiş olmasının gerekmesi karşısında, hükümlünün mahkum olduğu 4 yıl 2 ay hapis cezasının 03/12/2019 tarihinde infaz edildiği,

dolayısıyla 03/12/2022 tarihinde diğer şartları da sağlamak şartıyla yasaklanmış hakların geri verilebileceği, yasaklanmış hakların iadesine ilişkin kararın verildiği 15/01/2020 tarihinde infazdan itibaren henüz 3 yıllık sürenin tamamlanmadığı gözetilmeden, talebin reddi yerine yazılı şekilde kabülüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek ...

Ağır Ceza Mahkemesi'nin 15/01/2020 tarihli ve 2008/189 esas, 2009/67 sayılı ek kararının 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan hükümlü ...’in, “5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188/3 ve 62. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve TCK’nın 53/1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkra 1. cümlesinin uygulanmasına” dair ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 17/04/2009 tarihli ve 2008/189 esas, 2009/67 sayılı kararının infazını takiben, ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 15/01/2020 tarihli ve 2008/189 esas, 2009/67 sayılı ek kararı ile hükümlünün yasaklanmış hakların geri verilmesine yönelik talebinin kabulüne karar verilmiştir.

5352 sayılı Adlî Sicil Kanunu 13/A maddesinde yer alan, ''5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışındaki kanunların belli bir suçtan dolayı veya belli bir cezaya mahkûmiyete bağladığı hak yoksunluklarının giderilebilmesi için, yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilebilir. Bunun için; Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesinin beşinci ve altıncı fıkraları saklı kalmak kaydıyla,

a) Mahkûm olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması,

b) Kişinin bu süre zarfında yeni bir suç işlememiş olması ve hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda mahkemede bir kanaat oluşması gerekir.'' şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun ile diğer kanunlardaki bir kısım suçlardan mahkumiyetin doğal sonucu olarak hak yoksunluğunun meydana geldiği durumlarda, hak yoksunluğuna neden olan cezanın infazını takiben, yasal şartların yerine gelmesi halinde mahkemesince memnu hakların iadesine karar verilmesi gerektiği gibi, belirtilen koşulların bulunmaması durumunda talebin reddine karar verileceği, somut olayda;

sanığın hak yoksunluğuna neden olan suç nedeniyle hakkında hükmolunan 4 yıl 2 ay hapis cezasının 03/12/2019 tarihinde ve 80.00 Türk lirası adli para cezasının 14/11/2016 tarihinde infaz edildiği ve kararın verildiği 15/01/2020 tarihinde hapis cezası yönünden 3 yıllık sürenin tamamlanmadığı gözetilmeden, talebin reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.