Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/15285 K.2021/14055

17/10/2018 -2017/352 esas ve 2018/399 sayılı kararı

(09/04/2016 tarihli eylem hakkında)

2- Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesinin

01/04/2019 - 2017/424 esas ve 2019/183 sayılı kararı

(09/12/2016 ve 27/05/2017 tarihli eylemler hakkında)

b) Bozma kararı; 1- Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 18/12/2019 - 2018/2948 esas ve 2019/2285 sayılı kararı

(09/04/2016 tarihli eylem hakkında)

2- Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin

14/02/2020 - 2019/1514 esas ve 2020/199 sayılı kararı

(09/12/2016 ve 27/05/2017 tarihli eylemler hakkında)

c) Mahkûmiyet; Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin

25/02/2021 - 2020/138 esas ve 2021/48 sayılı kararı

(09/04/2016, 09/12/2016 ve 27/05/2017 tarihli eylemler hakkında iki kez mahkûmiyet)

d) İstinaf Başvurusunun düzeltilerek esastan reddi;

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin

08/04/2021 - 2021/600 esas ve 2021/762 sayılı kararı

Sanık müdafiinin 16/04/2021 tarihli temyiz dilekçesinde yer alan “Mahkemenin vermiş olduğu bu karar esas ve usul açısından hukuka aykırıdır.” şeklindeki ibarenin CMK'nın 288 ve 294. maddeleri bakımından maddi hukuka ilişkin bir temyiz nedeni taşıdığından tebliğnamedeki temyiz isteminin reddine ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir. Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçu nedeniyle yargılaması yapılan dosyaların incelenmesinde; incelemeye konu dosyalarda suç tarihlerinin.

09/04/2016, 09/12/2016 ve 27/05/2017 olduğu, Bölge Adliye Mahkemelerince verilen bozma kararları sonrasında birleşen Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2020/138 esas sayılı dosyasında sanığın Diyarbakır'da gerçekleştirdiği 09/12/2016 ve 27/05/2017 tarihli eylemleri nedeniyle TCK'nın 43 maddesinin uygulandığının anlaşıldığı, ancak tüm dosya kapsamına göre; eylemlerin oluş şekli ve aradan geçen zaman dikkate alındığında, sanığın her iki eylemi aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlemediği,

suç işleme kastının yenilendiği anlaşılmakla, 09/12/2016 ve 27/05/2017 eylemlerinin müstakil suç olarak kabul edilip ayrı ceza verilmesine karar verilmesi gerekirken, bu iki eylemin zincirleme suç olarak kabul edilerek TCK'nın 43. maddesi uyarınca artırım yapılması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.