Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/15407 K.2024/18133

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 3. Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karar bulunmadığına, 4. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,İlişkindir.

III. GEREKÇE

Atılı suça ilişkin "hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmiş" deliller, Anayasa'nın 38 inci maddesinin altıncı fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 206 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 217 nci maddesinin ikinci fıkrası, 230 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ve 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (i) bendi uyarınca hükme esas alınamaz.

Sanığın adı, araç plakası ve mahal bilgisi verilerek kullandığı ticari takside uyuşturucu madde ticareti yaptığı ihbarı üzerine görevlilerce araştırma başlatıldığı, olay günü görevli memurun müşteri görünümünde taksiye binip sanığa hitaben Tarlabaşı'na kokain almaya gideceğini söyleyerek uyuşturucu madde temin etme iradesini gösterdiği, sanığın da kendisinde kullanmak üzere aldığı fazla kokain olduğunu ve bir içimlik aldığı fiyattan satabileceğini söylediği, görevlinin de kabul ederek uyuşturucu maddeyi aldığı, akabinde görevlinin kendilerini takip etmekte olan ekip otosundaki diğer görevlilere haber verdiği, İstanbul 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 09.02.2015 tarihli ve 2015/969 Değişik sayılı önleme araması kararına istinaden fiziki takip yapan görevlilerin aracı durdurduğu, sanığın mukavemet

göstermesi üzerine zor kullanılarak yakalandığı ve yapılan üst aramasında da makat arasına gizlenmiş 3 paket halinde kokain ele geçtiği olayda;

Sanığın, adı, kullandığı aracın plakası ve bulunduğu mahal bilgisi verilmek suretiyle atılı suçu işlediğine ilişkin ihbarda bulunulmuş olmasına ve ihbar edildiği yerde görülmesine rağmen 5271 sayılı Kanun’un 161 inci maddesi ve 2559 sayılı Polis Vazife ve Salâhiyet Kanunu'nun Ek 6 ncı maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Cumhuriyet savcısına haber verilerek, talimatları doğrultusunda işlem yapılmaksızın görevlilerin kendiliğinden hareket ederek,

müşteri görünümünde sanığın kullandığı ticari taksiye binip, suç teşkil eden fiili yalnız pasif davranışlarla izleyip tespit etmek yerine, delil üretmek ve soruşturma başlatmak için kişiyi suç işlemeye sevk etme yönünde davranışlar sergileyerek, kışkırtıcı ajan gibi hareket etmek suretiyle suça teşvik etmiş olduğu; fiziki takip sonrasında söz konusu aracın durdurulduğu ve sanığın makatında gizlenmiş halde uyuşturucuların ele geçtiği anlaşılmakla, sanığın suç teşkil eden bir eylem hazırlığında olmadığı aşamada suça teşvik ve yönlendirme teşkil edecek biçimde iradesi üzerinde etkili olarak uyuşturucu madde temin edildiği,

devamında da suç şüphesinin varlığı sebebiyle sanığın üzerinde 5271 sayılı Kanun'un 116 ncı ve 119 uncu maddeleri uyarınca alınacak adlî arama kararı ya da yazılı arama emri gereğince arama yapılması gerektiği halde önleme araması kararı ile yapılan aramanın hukuka aykırı olduğu ve bu arama ile elde edilen delilin yasak delil niteliğinde olup hükme esas alınamayacağı dikkate alınarak, mahkûmiyetine yeterli başkaca delil bulunmayan sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

..