Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/1589 K.2023/8694

Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında Araç Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.01.2015 tarihli kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmiştir.

B. Sanığın 18.10.2015 tarihli eylemi ile sanığın denetim süresi içerisinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinden kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak Araç Cumhuriyet Başsavcılığının 17.02.2016 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Araç Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2016 tarihli ve 2016/122 Esas, 2016/497 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesi ve 52 nci maddesi uyarınca 6000 TL adli para cezasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; hakkında verilen cezanın fazla olduğuna, ödeyecek gücü olmadığına ve temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk derece mahkemesinin kabulüne göre)

Sanık ...'nin kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurduğu bu suretle 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrasına muhalefet ettiği belirlenerek ... hakkında üzerine atılı olunan bu suçtan dolayı kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, denetim süresi içerisinde 18.10.2015 tarihinde işlemiş olduğu uyuşturucu ve uyarıcı madde kullanmak ve ticaretini yapma suçları ile ilgili olarak soruşturma yapıldığı,

yapılan soruşturma neticesinde Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce düzenlenen uzmanlık numaralı raporuna göre kan örneklerinde Cannabinoidler (Esrar, Hint keneviri bitkisi) grubundan madde içerdiğinin belirtildiği, sanığın denetimli serbestlik süresi içerisinde uyuşturucu madde kullandığı saptanarak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak açılan kamu davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Temyiz dışı sanık ... hakkında yürütülen soruşturmada ...'ın sanığın uyuşturucu madde kullandığını beyan etmesi ve sanığın da ifadesinde uyuşturucu madde kullandığını ikrar etmesi ile 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, 15.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına başlanıldığı, sanığın 18.10.2015 tarihli eylemi ihlal kabul edilerek 17.02.2016 tarihli iddianame düzenlenerek kamu davası açıldığı anlaşılmakla;

15.05.2014 tarihli olaya ilişkin sanığın ve temyiz dışı ...'ın soyut beyanları dışında uyuşturucu madde kullanma suçunu işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak ve yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden, 15.05.2014 tarihli olaya ilişkin beraat ve ihlal niteliğindeki 18.10.2015 tarihli eylemin gereğinin takdiri için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Araç Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2016 tarihli ve 2016/122 Esas, 2016/497 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,