Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/16144 K.2023/1576

Hükümlü hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci

maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Hükümlü müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin, hükmedilen hapis cezasının süresine göre, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 318 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 299 uncu maddeleri uyarınca reddine karar verilerek, duruşmasız olarak inceleme yapılmıştır.

I. HUKUKİ SÜREÇ

A.

Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.04.2010 tarihli ve 2008/315 Esas, 2010/232 Karar sayılı dosyasında, hükümlünün, suç tarihi 09.03.2008 ve iddianame tarihi 20.04.2008 olan uyuşturucu madde ticareti yapma suçu nedeniyle, yargılamasının yapılarak cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın Dairemizin 03.05.2012 tarihli ve 2011/84 Esas, 2012/8713 Karar sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği, yine hükümlünün, Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.10.2011 tarihli ve 2009/386 Esas, 2011/394 Karar sayılı dosyasında, suç tarihi 30.03.2008 ve iddianame tarihi 27.05.2008 olan uyuşturucu madde ticareti yapma suçu nedeniyle,

yargılamasının yapılarak cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın Dairemizin 21.11.2012 tarihli ve 2012/3292 Esas, 2012/17290 Karar sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmıştır.

B. Hükümlü müdafii tarafından, Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesine sunulan 29.12.2020 tarihli dilekçe ile Mahkemenin 2008/315 Esas sayılı dosyasının, Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/386 Esas sayılı dosyası ile birleştirilerek, suç ve iddianame tarihlerine göre zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gerekçesiyle yargılamanın yenilenmesi talep edilmiştir.

C. Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.01.2021 tarihli ek kararı ile yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmiş, itiraz üzerine Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.01.2021 tarih ve 2021/61 D.İş sayılı kararıyla 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanma koşullarının oluştuğu değerlendirilerek itirazın kabulüne ve dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D. Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2021/123 Esas, 2021/293 Karar sayılı kararı ile yargılamanın yenilenmesi sebeplerinin kanunda tahdidi olarak sayıldığı, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanması talebinin bu kapsamda olmadığı anlaşıldığından, hükmün aynen infazına ve değiştirilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

E. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlü müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Suç ve iddianame tarihlerine göre hukuki kesintinin oluşmadığına, bu nedenle hükümlü hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 3. Adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın her iki eylemi arasında hukuki kesinti bulunmaması ve eylemlerin zincirleme suç oluşturması hususu, yargılama sona erdikten sonra ortaya çıkan bir durum olmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 311 inci ve devamı maddelerinde düzenlenen yargılamanın yenilenmesi yasal nedenleri kapsamında değerlendirilemeyeceği, ancak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca itiraz olağanüstü kanun yoluna başvurulabileceği açıktır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2021/123 Esas, 2021/293 Karar sayılı kararında hükümlü müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, hükümlü müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,