Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/16694 K.2023/3417

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2019 tarihli ve 2019/180 Esas, 2019/582 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 16.03.2020 tarih ve 2020/448 Esas, 2020/548 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 03.06.2021 tarihli ve 2020/15510 Esas, 2021/6881 Karar sayılı kararı ile sanık ... yönünden;

"Zincirleme suça ilişkin TCK'nın 43. maddesiyle uygulama yapılabilmesi için cezalandırılabilir nitelikte birden fazla eylemin bulunması gerektiği, sanığın 03/09/2018 tarihli eylemi neticesinde “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçu sabit ise de.

01/09/2018 tarihli 1. olayda hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan ...'in sanıktan uyuşturucu almadığını aşamalarda beyan ettiği ve sanık ile ... arasında alışveriş olduğuna ilişkin herhangi bir belirleme bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın savunmasının aksine, 01/09/2018 tarihinde ele geçirilen uyuşturucu madde ile ilgisi bulunduğuna dair içeriğine farklı anlamlar yüklenebilecek soyut telefon görüşmeleri dışında, mahkûmiyete yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden,

sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.07.2021 tarihli ve 2021/253 Esas, 2021/295 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

01.09.2018 tarihli olayda; sanık ...'nin, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan ...'a esrar satacağına ilişkin görüşmelerde...ın, sanık ... ile görüşüp onun temyiz dışı sanık... olduğunu düşünerek... diye hitap ettiği, buluşup uyuşturucu maddeyi aldığı,

akabinde durdurulan ...'ın esrar ile yakalandığı ve ...'ın sanıktan uyuşturucu almadığını aşamalarda beyan ettiği ve sanık ile ... arasında alışveriş olduğuna ilişkin herhangi bir belirleme bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın savunmasının aksine, 01.09.2018 tarihinde ele geçirilen uyuşturucu madde ile ilgisi bulunduğuna dair içeriğine farklı anlamlar yüklenebilecek soyut telefon görüşmeleri dışında, mahkûmiyete yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından sanığın bu eylemi sabit görülmemiştir.

03.09.2018 tarihli olayda ise; temyiz dışı sanıklar ... ve...ın ...lçesi girişinde araçlarının durdurulduğu, araçta...ın göğüs kısmına gizlediği poşet içerisinde 220 gram kokainin ele geçirildiği, telefon görüşmelerinden söz konusu uyuşturucu maddeyi ... ve sanık ...'ın ... ilinden ... iline naklettiklerinin anlaşıldığı, ... ilinden dönüş yolunda ...'ın kokain ile yakalanmış olması ve bu gidiş-dönüş trafiğini gösteren sanıklar arasındaki telefon tape kayıtları, bu tape kayıtlarının sahada yansıması sonucu yakalanmaları hususları birlikte

değerlendirildiğinde sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bozma öncesi 11.12.2019 tarihli hükümde tekerrür hükümleri uygulanan sanık hakkında bozma sonrası şartları bulunduğu halde 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. İlk Derece Mahkemesinin, suçun vasfına ve suçun sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, eleştiri dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.07.2021 tarihli ve 2021/253 Esas, 2021/295 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,