Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/17037 K.2023/5691

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.03.2021 tarihli ve 2020/459 Esas, 2021/128 Karar sayılı kararı ile ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/439 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/439 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

B. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.04.2021 tarihli ve 2020/439 Esas, 2021/154 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesi, 58 inci maddesi, 52 inci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 13 ay 15 gün hapis ve 30.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 24.06.2021 tarihli ve 2021/1346 Esas, 2021/973 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafilerinin ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle

Sanık hakkında istinaf incelemesinde düzeltilerek kaldırılan 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanığın temyiz istemi özetle

1. Uyuşturucu ticaretine ilişkin delil olmadığına, 2. Ele geçen maddelerin kullanmak amacıyla bulundurduğu maddeler olduğuna ilişkindir.

C. Sanık müdafilerinin temyiz istemleri özetle

1. İstinaf incelemesinin, istinaf nedenleri irdelenmeden ve dosya yeterince incelenmeden yapıldığını ve verilen kararın hukuka aykırı olduğuna, 2. Sanığın uyuşturucu sattığına ilişkin herhangi bir delil

olmadığına, 3. Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine, 4. Eylemin kullanma suçunu oluşturduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince Bölge Adliye Mahkemesince "İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, 303 üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilebileceği düzenlenmiş olup, Bölge Adliye Mahkemesince,

eylemler hakkında delil değerlendirmesi yapılarak İlk Derece Mahkemesinin eylemlerin farklı suç olduğuna ve 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanması gerektiğinin kabulüne ilişkin tespitini kabul etmeyip İlk Derece Mahkemesinin teselsüle ilişkin uygulamasını kaldırarak sonuç cezayı değiştirebilmesi için, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşma açılarak, delil değerlendirilmesi yapıldıktan sonra hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

III. KARAR