Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/17676 K.2023/7886

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Mersin 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.06.2021 tarihli ve 2021/24 Esas, 2021/246 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının "a ve b" bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 8 ay 15 gün hapis ve 25.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 06.09.2021 tarihli ve 2021/1396 Esas, 2021/1122 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, 3. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 4. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının "a ve b" bendlerinin uygulanmaması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Suç tarihinde sanık hakkında yapılan fiziki takip sırasında, saat 15:50 sıralarında hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan soruşturma yürütülen tanık ....'in sanığın yanına geldiği, şahısların selamlaşarak dosya içerisinde bulunan bilirkişi raporuna göre cami çevre duvarına 1 metre uzaklıkta bulunan bina boşluğunda tanık ....'in sanığa elindeki parayı verdiği, sanığın da tanık ....'e bir paket verdiği, kesintisiz fiziki takip ile tanık ....'in yakalandığı,

tanık ....'in üzerinden daralı ağırlığı 1.5 gr sentetik kannabinoid maddesinin ele geçirildiği ve tanık ....'in de müdafi huzurunda vermiş olduğu ifadesinde 50,00 TL para vererek sanıktan sentetik kannabinoid maddesini aldığını beyan ederek sanığı teşhis ettiği olayda, sanığın uyuşturucu maddenin satışını gerçekleştirdiği gerekçesiyle, sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün sanık hakkında sonuç cezanın belirlendiği hükmün birinci bendinin dördüncü paragrafında "1275 GÜN" yazılması gerekirken "1250 GÜN" yazılması,

sanık hakkında artırım uygulanan hükmün birinci bendinin ikinci paragrafında doğru olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentlerinin yazılmasına ve artırım sebebi olarak sentetik kannabinoidden bahsedilmesine rağmen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi şartlarını oluşturan hususlardan bahsedilmemesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince mahkemece ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtar edilmesinde yasal zorunluluk bulunduğu halde 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin dördüncü

fıkrası uyarınca adli para cezasının ödenmeyen kısmının hapis cezasına çevrileceğinin hükümde belirtilmemesi hususları eleştirilip, hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bendlerinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 06.09.2021 tarihli ve 2021/1396 Esas, 2021/1122 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,