Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/17821 K.2023/11407

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2020 tarihli ve 2019/486 Esas, 2020/380 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (b) bendi, 43 ve 62 nci maddeleri, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 09.09.2021 tarihli ve 2021/211 Esas, 2021/1233 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın kullanıcı olduğuna, 2. 5271 sayılı Kanun’un 135 inci madde kapsamında alınan tedbir kararının süresinde uzatılmadığına ve elde edilen TAPE kayıtlarının hukuka aykırı olduğuna, 3. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması geektiğine, 4. Sanık açısından 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanma şartlarının gerçekleşmediğine, 5. Tanık Mehmet B.'nin kovuşturma aşamasında dinlenilmemiş olmasının ve diğer sanık Agah yönünden tefrik kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, 6. Arama kararında sanığın adı ... iken Fatih Özçakır yazıldığına ve arama kararının da hukuka aykırı olduğuna,

7. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca artırım yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, 8. Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

24.06.2019 tarihinde sanığın Mehmet B. isimli şahsa bir paket halinde uyuşturucu madde sattığı, tape kayıtları, fiziki takip tutanakları, yakalama, muhafaza altına alma tutanağı, tutanak mümzi beyanları, ....'nin soruşturma beyanı ve tüm dosya kapsamı itibarıyla sabit olduğu, her ne kadar Mehmet'in yargılama aşamasında tanık sıfatıyla beyanının alınması mümkün olmamış ise de; soruşturma aşamasında alınan ve duruşmada okunarak tartışılan ifadesinin dosya kapsamındaki maddi delillerle örtüşmesi nedeniyle hükme esas alındığı,

yine 27.08.2019 tarihli olayda sanık ...'in satmak amacıyla diğer sanık Agah'tan uyuşturucu maddeyi 1.000,00 TL karşılığında satın aldığı, ikrar içeren savunmalar, tape kayıtları, fiziki takip, yakalama, arama ve el koyma tutanağı ile dosyadaki mevcut diğer maddi deliller ile sabit olduğu, yine bu olayın 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinde belirtilen yerlere 200 metre mesafe içerisinde (aile sağlığı merkezine 90 metre, ana okuluna 190 metre) gerçekleştiğinin yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu ile tespit edildiği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, sanık hakkındaki arama kararında soyisim farklılığının yazım hatası kabul edilerek delillerin hukuka uygun yöntemlerle edildiği, delillerin değerlendirilmesine, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde ve gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve yeterli incelemenin yapıldığı, zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının oluştuğu, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının ise gerçekleşmediği anlaşılmakla sanık ve müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinde "Üçüncü fıkradaki fiillerin; okul, yurt, hastane, kışla veya ibadethane gibi tedavi, eğitim, askeri ve sosyal amaçla toplu bulunan bina ve tesisler ile bunların varsa çevre duvarı, tel örgü veya benzeri engel veya işaretlerle belirlenen sınırlarına iki yüz metreden yakın mesafe içindeki umumi veya umuma açık yerlerde işlenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında artırılır" şeklinde düzenlemenin bulunduğu, fiziki takip tutanağı ile dosya

kapsamına göre; sanığın Agah'ın bulunduğu araca bindiği ve uyuşturucu madde satışının 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi kapsamında kalan yerdeki özel araç içinde gerçekleştiği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.2021 tarihli ve 2020/327 Esas, 2021/145 Karar sayılı kararı da gözetilerek; özel aracın, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinde belirtilen umumi veya umuma açık yerlerden olmadığı, dolayısıyla 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında hükmedilen temel ceza üzerinden 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca artırım yapılması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 09.09.2021 tarihli ve 2021/211 Esas, 2021/1233 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozma nedeni ile tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması karşısında sanık hakkında ki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

... ... ... ... ...