Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/18158 K.2024/16290

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Cizre 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2020 tarihli ve 2019/120 Esas, 2020/175 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 17 yıl 16 ay hapis ve 40.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 4. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 5. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, İlişkindir.

III. GEREKÇE

11.01.2019 ve 12.01.2019 tarihli eylemleri dışında kalan beş eylemi sabit olan sanık hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanırken daha fazla oranda artırım yapılması gerekirken 1/3 oranında artırım yapılarak eksik ceza tayini,

5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca verilen 21 yıl 12 ay hapis cezasından, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca indirim yapılırken, hesap hatası sonucu cezanın "18 yıl 4 ay" yerine "17 yıl 16 ay" olarak belirlenmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce uyuşturucu maddelerden alınan şahit numunelerin müsaderesine karar verilmemiş ise de; bu hususta mahkemece her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

İlk Derece Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, temel cezanın alt sınır aşılarak belirlenmesine, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına ve delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmında taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tahsil edileceğine karar verildikten sonra ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı yerine ilk derece mahkemesi kararında yer alan "...24 eşit taksitle ve birer ay ara ile alınmasına" ibaresinden sonraki kısmın çıkartılarak yerine "taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı CGTİK'un 106/3. madde ve fıkrasında gösterilen usul

uyarınca hapse çevrileceğinin sanığa İHTAR EDİLMESİNE," ibaresinin yazılmasının hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün, Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısımda yer alan "5275 sayılı CGTİK'un 106/3. madde ve fıkrasında gösterilen usul uyarınca hapse çevrileceğinin sanığa İHTAR EDİLMESİNE," ibaresinin

çıkartılması ve yerine "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" ibaresinin eklenmesi, Suretiyle, Bölge Adliye Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,