Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/1955 K.2022/12741

2- İlk derece mahkemesi hükmünün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafileri tarafından temyiz edilmekle; temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanık müdafilerinin temyiz incelemesinin duruşmalı yapılmasına yönelik isteklerinin, 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmiştir.

CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınıp, sanık müdafilerinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendinde " Üçüncü fıkradaki fiillerin; okul, yurt, hastane, kışla veya ibadethane gibi tedavi, eğitim, askeri ve sosyal amaçla toplu bulunan bina ve tesisler ile bunların varsa çevre duvarı, tel örgü veya benzeri engel veya işaretlerle belirlenen sınırlarına iki yüz metreden yakın mesafe içindeki umumi veya umuma açık yerlerde işlenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında artırılır" şeklinde düzenlemenin bulunduğu.

04/04/2019 tarihinde sanığın içerisinde bulunduğu araca tanık ...'in bindiği, alış verişin görüldüğü, uyuşturucu madde satışının TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendi kapsamında kalan yerdeki araç içinde gerçekleştiği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.2021 tarihli, 2020/327 esas ve 2021/145 sayılı kararı da gözetilerek; özel aracın, TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendinde belirtilen umumi veya umuma açık yerlerden olmadığı,

dolayısıyla sanık hakkında TCK'nın 188/4 (b) maddesi uyarınca cezada artırım yapılamayacağı, ancak bu gibi durumlarda, TCK'nın 61. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer ölçütleri gözetilerek TCK'nın 188/3. maddesine göre temel cezanın belirlenmesi ile yetinilmesi gerekirken iki nitelikli halin olayda birleştiği düşüncesiyle, hatalı gerekçe ile temel cezanın belirlenmesi,

2- Olayda TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendinin uygulama koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 188/4-a maddesine göre artırım yapılırken yanında (b) bendinin de gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, tutuklama koşullarında değişiklik olmaması ve tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye taleplerinin reddine,