Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/20094 K.2023/1052

yapma" suçundan kurulan hükmün eleştirilerek, istinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu (Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17/06/2021 tarihli, 2020/20-21 Esas ve 2021/285 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek verilen 1 yıl 8 ay sonuç hapis cezasının infaza ilişkin olduğu,

hükmedilen 6 yıl 3 ay hapis ve 5 gün adli para cezasının ise, asıl ceza olup aynı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca temyiz edilebilir olduğu), 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun

bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Hakkında "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı verilen sanığın, uyarıya rağmen ikinci kez tedavi yükümlülüğünü ihlal etmesi üzerine, söz konusu karar 27.12.2016 tarihinde kaldırılarak, Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.12.2016 tarihli ve 2016/8218 Esas, 2016/4444 Soruşturma sayılı iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B.

Sakarya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2017 tarihli, 2017/16 Esas ve 2017/415 Karar sayılı kararı ile sanığın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezaladırılmasına karar verildiği, bu kararın sanık tarafından süresinde istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 16.06.2017 tarihli, 2017/1156 Esas ve 2017/1286 Karar sayılı kararı ile sanığın kazanılmış hakları saklı tutularak bozulduğu;

bozma sonrasında Sakarya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.09.2017 tarihli, 2017/1082 Esas ve 2017/944 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturabileceği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek, dosyanın yetkili ve görevli olduğu belirtilen Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği anlaşılmıştır.

C. Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.04.2018 tarihli ve 2017/387 Esas, 2018/214 Karar sayılı kararı ile sanığın, değişen suç niteliğine göre, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci, 53 üncü maddeleri uyarınca sonuç olarak 6 yıl 3 ay hapis ve 5 gün adli para cezası yerine, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin son fıkrası uyarınca önceki hüküm sadece sanık tarafından lehe istinaf edildiğinden, kazanılmış hak nedeniyle 1 yıl 8 ay hapis cezası belirlenmesine ve bu şekilde infaz edilmesine karar verilmiştir.

D. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 17.10.2018 tarihli ve 2018/2195 Esas, 2018/2407 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik, "suç tarihinde yürürlükte bulunan 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca alt sınırı 10 yıl olan temel hapis cezasının, 5 yıl olarak belirlenmesi," eleştiri nedeni yapılarak, sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Sanığın beraat etmesi gerektiğine İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde sanığın, hakkında "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan ayrıca soruşturma yürütülen dava dışı Serdar ile buluşup tokalaşmalarının ardından, yanlarına gelen kolluk görevlilerince üzerlerinde suç unsuru olup olmadığının sorulması üzerine, sanığın belinin arkasında sakladığı daralı 23,72 gram sentetik kannabinoidi.

Serdar'ın ise daralı 1,55 gram esrarı arama yapılmaksızın teslim ettikleri olayda; sanıkta ele geçen uyuşturucu maddenin kişisel kullanım sınırının üzerinde olması, Sakarya ilinde ikamet eden sanığın, il içerisinde dolaşırken bu miktarda uyuşturucu madde bulundurmasının, bu maddeyi kullanma ihtiyacı için taşıdığına ilişkin savunmasına uygun düşmemesi hususları birlikte dikkate alındığında, eylemin "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçunu oluşturduğu, suça konu uyuşturucu madde "sentetik kannabinoid" olduğundan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca arttırım uygulandığı,

hüküm kurulurken kazanılmış hak korunarak, 6 yıl 3 ay hapis ve 5 gün adli para cezasına ilişkin sonuç cezanın, önceki hükümde belirlenen 1 yıl 8 ay hapis cezası olarak infaz edilmesine hükmedildiği gerekçesiyle, sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular ile hukuki nitelendirme ve uygulama konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükme yönelik eleştiri dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

"07.01.2016" olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlıklarında doğru yazıldığı belirlenmekle, Tebliğnamedeki bu hususa ilişkin eleştiriye iştirak olunmamıştır.

5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna, vasfına, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 17.10.2018 tarihli ve 2018/2195 Esas, 2018/2407 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,